— Posted in Erotisk leketøy free porn chat

Kut met grote schaamlippen pjes

kut met grote schaamlippen pjes

Ze keek me vernietigend aan en het schaamrood stond op mijn slavenkaken. Ik had mezelf weer eens vergaloppeerd zo als gewoonlijk in het dagelijkse verkeer tussen man en vrouw. Ze wenkte hem ongduldig en spreidde haar dijen. Hij kreeg er gewoonen rauwe tong van! Hij kroop op handen en voeten als een slaafse,geile hond weer tus sen haar dijen en befte haar hete,kletsnatte lust spleet als een gek.

De grote, bruinpaarse,wellustig omkrul lende schaamlippen leken op een tweede verleidelijke mond met een geile,smartelijke uitdrukking die er er om smeekte ge neukt te wor-den. Haar kop had toch al een ordinaire lik me en pak me uitstraling van heb ik jou daar dat geen man,maso of sado, hetero of bi, haar zou kunnen weer staan. Haar opgezwollen natte meesteressekut was super glad, kletsnat en verkeerde in opper ste staat van op winding. Meesteres Ingrid spreidde zelf voor het gemak haar heet dam pende schaamlippen en duwde zijn lul met twee handen tegelijk in haar lustgrot naar bin nen.

Moeiteloos gleed zijn stuk heet kloppend goed dooraderd paars van 24 cm. Haar gloeiend hete wild samentrekken de kut was lekker nauw en maakte zijn slavenlul nog harder van puur,onversneden slavengenot. Haar gezicht vertrok tot een duivelse grijns van lust en dominantie. Ze keek echt van Pik-ik-heb-je!

Ze trok haar dijen nog hoger op en sloeg haar benen over zijn schouders om beter te kunnen wippen. Ze be woog haar bekken nadrukkelijk en bevelend. Hier was geen ontkomen meer aan! Haar kut zat als een reusachtige zuignap aan zijn edele delen vasgezogen en als een inktvis hield ze haar sla venprooi omstrengeld.

Alleen al van haar stem ge luid werd hij bloedgeil. Laat staan van de rest! Hij snokte van onderdanig verlangen om haar diep te bevredigen en stootte gretig naar voren Om nog meer slaven vlees in haar meesteressekut te pompen maar ze remde hem af,want aan alles kwam een eind. Anders haal ik eerst wel even het vel van je lul met mijn leeuw entemmers zweep en daarna stop ik die eitjes compleet met je balzak in een pannetje kokend water, net zoals onze Duitse vrienden deden met homootjes in de concentratie kampen!

Die eitjes zijn daar uitstekend voor geschikt! Vroeg of laat zult Ge toch Uw bitter ballen moeten missen en daar helpt geen Vlaomse gaai aan! Die serveer ik met een schaal Vlaamse frieten aan den straathonden! Niet voor al te lang,want zelfs een slaaf is een mens en heeft zo zijn gevoelens. Een slaaf is per slot van reke ning niet van schokbeton! Anders zou ie wel Meester zijn geworden of Meesteres als hij zich geslchtelijk liet om bouwen. Hetgeen slaaf Fred nog te wachten stond en waarhij in het geheel niet tegen op zag!

Ze duwde haar hete onderlijf op en hij voelde haar stevige billen tegen zijn ballen aan stampen,de opgekrop te,strakke,hete ballen vol brandend slaven-zaad dat zich wanhopig een uitweg zocht,maar geen toe stemming kreeg van Mees-teres Ingrid om te explode ren in haar aanbiddelijke Meesteressekut.

Trouwens, waar praatte hij over: Hij zag haar zwoegende ver leidelijke borsten met de stijve lustvolle tepels op en neer deinen in haar zelf gekozen ritme waarmee ze hem uiteindelijk zou leeg melken en achter laten als een uitgeknepen citroen.

Hij voelde zijn zware,gezwollen,stijve slavenlul haar kut in en uit glij den maar klaar komen was er voorlopig niet bij naar het scheen. De geraffineerde pijnprikkels die ze toediende door op het ritme van haar gulzige inhalige stoten zijn tiet tepels om te draaien en ze uit te rekken werden hem bijna te machtig!

Het zaad kroop waar het niet gaan kon en kropte zich maar op in zijn pijnlijk gezwol-len ballen en kon ei genlijk geen kant op door de strak aangegespte cockring en de leren veter om zijn eikel. Hij voelde zijn opgekropte paarse ballen bijna barsten uit de strakke balzak.

Hij voel de een machtig orgasme opkomen maar het kon niet tot uit barsting komen of zijn eigen baan trekken zonder dat Zij, Zijn Geheiligde Meesteres, Zijn Amazone haar toe stemming ruiterlijk gaf. Hij beet hard op zijn lip tot het bloed er uit stroomde om het klaar komen uit te stellen,maar niets hielp ech-ter! Het bruisende, bran dende zaad zocht zich kolkend en kokend een weg on danks de cockring en de leren veter om mijn eikel!

Ihij voelde zijn lul en ballen ont-ploffen,de leren veter om zijn eikel en de basis van zijn lul en ballen schoot los en hij zag in zijn snokkend orgasme sterren,cirkels en bellen voor zijn geestesoog op rijzen alsof een atoombom explodeerde. Het leek wel een modern schilde rij. Hij kon er geen touw aan vast knopen! Hete blik-sem schichten zinderden door zijn lul,elektriese span ningen jaagden door zijn tot het uiterste toe geprikkelde nerven totdat hij loeiend van geilheid in heftige spasmen uitbrak alsof hij zwaar epilepties was.

Ze greep zijn man nentieten vast en be gon hem nu snel en hard te neuken. Hij voel-de zijn hete lustsappen in lange hete spuitende stra len in haar vibrerende kut spuiten en hief een lange lustkreet van onderdanige triomf aan toen hij door elkaar heen werd geschud door het machtigste kosmie se orgas-me dat hij ooit had gehad. Alleen zijn ex-minnares Ella uit het Friese Tjerkwerd had hij ooit zien uit barsten in een kosmies orgasme en toen was de hotelkamer dan ook echt te klein en belden ze van de balie of er brand was op de kamer.

Nee,had hij gezegd er is alleen maar brand in de broek! Ze lag met haar dijen te klapwiek en als een neerg schoten kraai die lag te stuip trekken. Hij vond dat begin jaren tachtig in Amsterdam als studiemateriaal wel interessant en keek toe. Meesteres Ingrid raakte buiten zinnen en beukte en bonkte op zijn lul alsof ze nog vanavond met haar hete kut een tunnel van Frankrijk naar Engeland door de rotsgrond moest boren!

In een artiestenkroeg aan het Rokin waar hij kennis maakte met een jonge, blonde man die hem beviel. Hij was gehuwd,maar altijd in voor een sexueel geintje en zat op droog zaad dus was de deal gauw gemaakt. Het maakte hem als biseksueel geen reet uit of hij zijn leuter in een tillend kutje stopte of in de achteruitgang van een aantrekkelijke man. Zoals een grote Duitse filosoof al zei: Affijn, hij zag dus een paar prachtige,romige,stevig ronde billen voor me opgeworpen door Wilfred, zo heette hij.

Al gauw na het onvermijdelijk voorspel van grijpen en graaien, rek ken en trekken, zuigen en zoenen, rukken en sucken draaide de blonde god zich op zijn gewelfde buik en deed met beide handen zijn billen van elkaar en toonde zijn verleide lijke in het lamplicht glinsterende neuk gaatje annex mannenkut die er als de roze vingerige dageraad bij lag.

De enige keer in zijn leven dat hij zich niet liet neuken, maar een man neukte! Wat zegt U me daar van? Het is hem later nog wel eens gevraagd door Tom uit Haskerhorne, maar helaas moest hij hem teleurstellen. Hij was door de jaren heen volkomen gekonditioneerd geraakt op geneukt worden in plaats van te neuken. Het maak te hem niets uit of het een man of een vrouw was! Neuken als aktieve pa rtij was voor mij voor goed over! Hij had Meesteres Inge na een periode van zes maanden voornameijk doorgebracht in een verduisterde kamer vast geketend aan de muur toestemming gevraagd om te mogen schilderen In haar salon nog wel,omdat de artistieke in spiratie weer eens zwaar toe sloeg en de ezel riep,maar in plaats van enthousiast te zijn over mijn plannen werd ze woedend.

Ge zijt niets meer of minder dan mijn onderdanige slavenhoertje, manneke. Zonder rechten,maar wel met plichten. Ge verdient een goede bolwassing! En ik zeg U: En verder gaat ge maar eens nen job zoeken in het laagst betaalde genre om Uwen plaats te leren kennen in het leven. Het moet maar eens uit zijn met die artistieke fratsen! Handenarbeid zal U goe doen!

Ge voegt Uzelven maar ergens bij die varkens uit Hoboken die in de haven werken! Een vark en zijt gij;een varken blijft gij, meneer de Hollandse big! En gaat nu maar naar Uwen slavenhok een uil tje knappen in de hond enmand. Kniel neer voor je meeste res,slaven sletje,dan krijg je je hondenriem aan!

Hij knielde deemoedig neer voor haar, zijn aanbeden, hooggeëerde Hogepriesteres van de pijn die alle macht in hemel en op aarde over mij gegeven was en in handen had. Ze bevestig-de ruw een honden hals band om zijn hals waaraan een ketting op de rug mijn handen zouden boeien. Ze verloochen de haar gedeeltelijk Waalse af komst niet en haar opvoeding in een Franstalig nonnen klooster door zo nu en dan een Frans woord te gebruiken. Ze maakte de boeien vast zodat hij niet mijn geslachtsdelen zou kunnen aanraken tijdens de nacht.

Ze had hem verboden om te masturberen omdat hij altijd sexueel voor deze onverzadigbare Meesteres moest klaar staan als ze mij wilde folteren en in een afgerukte, dulle slaaf met een zoveelstehandse slappe lul had ze al helemaal geen zin. Hij liep naar het kamertje waar zijn slaapplaats was: Hij vleidde zich tevreden neer, deed mzjn avond gebedje dat ik als kind al geleerd had en al gauw sliep hij de slaap der recht vaardigen.

Negen uur des ochtends,vaste prik, werd hij pas wakker door het geluid van de zware gebeeld houwde voordeur die ze met een klap dicht sloeg en dubbel op slot deed. HIj was haar gevange ne. Al zou ze de deur open laten,dan nog zat hij vast aan een lange ketting van twaalf meter zodat hij zich slechts heel beperkt in haar studio kon bewegen.

De ketting was net lang genoeg om het toilet of de kraan voor een slokje water te bereiken, maar te kort om de televisie aan te doen en naar één van haar vele s. Bij de telefoon kon hij ook al niet, want telefoneren met zijn vaderland of ex-vrouw was hem als slaaf streng verboden op straffe van cas tratie zonder verdoving.

Nee, veel te beleven overdag als zij weg was had hij niet! Om half negen die avond kwam ze weer terug. Rond haar lippen de glimlach die sexueel bevredigde vrouwen kenmerkt.

Ze was zeker naar één van haar min naars of andere slaven ge weest. Ik mocht daar niet naar vragen. Ze maakte zijn pols boei en los en gaf hem de Gazette van Antwerpen. Liefst een stiel als kolensjouwer of vullisman! Ge voegt Uzelve maar bij die schlemielen uit Hoboken,waar de arbeiders stront koken! Da ligt Uwen stiel! Het werd tijd om een maandelijks salaris binnen te brengen en geheel aan haar af te staan.

Zelfs zakgeld kreeg hij niet en hij had haar toch al zijn finan ciële tegoeden ter hand ge steld. De jobs waren schaars en niet al te veel belovend. Bijrijdende Vullismannen in part time dienst als flex werkers die achterop de wagen mochten staan.

Jongste bediende in een warme droogkuis om de stink ende, vuile was van de cliënten in de trommels van de wasmachines te stoppen en op snik hete dagen als niemand van de andere bediendes er zin in had de strijkplank te bedienen, knecht bij een benzine station, vakken vuller in een supermarkt, nachtportier in een hoeren kot, buitenwipper bij een disco theek of classifi ceerder in de Antwerpse haven tussen de ongeschoolde arbeiders en andere gemeen kijken de door persisterende huidaandoeningen geteisterde veneriese kolensjouwers koppen met veelal de armen of benen in smerig verband gewikkeld.

Ze waren meestal afkomstig uit Hoboken. Minachtend zei Meesteres Inge elke keer weer: Daar is Uwen plaats! Stront zijt Gij ,stront blijft Gij! Daar gaat ge maar nen stiel zoeken! Misschien hebben ze nog nen venerische kolensjouwerskop als oe nodig! Het staalde de spieren, zowel als het on derdanige karakter en maakte sexueel potent. Ze was door de wol geverfd en wist wat een slaaf toekwam. Niet dat hem dat stoorde. Als maso begeerde hij de meest smerige en vernederende werkzaamheden die er te vinden waren.

Het maakte niet uit wat. Eventueel toiletten reinigen van met stront besmeurde slipjes of volgeblazen kapotjes, bloederige maandverbanden en onder geurineerde natte haardotten en papillotten. Zolang hij Meesteres I. Zij was mijn doel en mijn leven. Voor haar zou hij alles doen. Leven of sterven op haar commando. Een echte maso vond altijd wel werk bij een sadistiese vrouwelijke chef van de boekhouding of een dominante ploegbaas in de bouw. Ze maakte zijn kettingen los en gooide mij mijn kleding toe.

Allez, vort met de geit! Toen ik aangekleed was greep ze mijn arm en duwde me naar buiten. Ge komt maar terug als ge een job gevonden hebt! Hij liep naar de bushalte om de hoek. Even verder op bij de zon overgoten Groenplaats in de Rue des Mimosa was een kleine groep krachtig gebouwde mannen met ontblote, gebronsde bovenlijven bezig met de afbraak van een oud, statig heren huis.

Het was waarschijnlijk het huis van een verzamelaar van schilderijen of misschien wel een kunste naar, want de werkers haalden uit het huis schilderijen en tekening en in goudkleurige baroklijsten en smeten ze lachend in een container.

Kunst was leuk voor meisjes en voor mietjes, voor vrouwen met snoren en mannen met tietjes, schoot het door hem heen, had Meesteres Inge gezegd. Hij keek even naar de handtekening op één van de doeken. René Magritte, stond er. Nooit van gehoord,dus zou het wel geen reet waard zijn. Hij slenterde wat rond en keek stiekem vanuit mijn ooghoeken naar de aantrekkelijke mannen lijven waar het zweet met stralen van af liep.

De oudste geur ter wereld! Van het oudste beroep? Of rookd at toch net iets anders? De bus kwam de hoek om, maar reed verder zonder te stoppen bij de bushalte. De chauf feur grijnsde naar hem en stak zijn middelvinger op. Zo iets kon alleen een geboren maso overkomen. Meesteres Ingrid zou geglimlacht hebben als ze erbij geweest was en daarna staan te flirten met de arbeiders, tien meter verder op en misschien ook nog wel met één van hen een afspraak maken om haar in zijn aanwezig heid in haar appartement te liggen neuken terwijl hij vastgebonden ernaast op bed moest liggen toekijken met een lul zo groot als de Eiffeltoren of om dichter bij huis te blijven die gloeiworm van Manneke Pis, die net als Johannes de Doper een lul van koper had.

De afbraakploeg bestond uit een zootje gemeen ongeregeld dat gewend was om vijf dagen per week met zwaar mate rieel,pik houwelen en pneumatiese sloophamers om te gaan.

Hij bleef maar naar ze kijken. Die aantrekkelijke,bezwete, bruinverbrande, gespier de bovenlijven! Die paar uren per twee weken als lustslaaf bij meester Tom bleef toch ook maar behelpen,dat was te kort om te weten hoe het was om een Meester voor goed te dienen en aan al zijn noden tegemoet te komen!

Hij kon zich niet langer in hou den en liep met een smoes naar de voorman. Toen hij voor hem stond en hij met zijn één meter negentig op hem neer keek voelde hij zich als een mietje in de bronst tijd. Geil, verward en timide. Godverdomme, een flikker in het kamp! Meisjes hebben hier niks te zoeken, mietje! Alleen dagloners, die zwart worden betaald.

Sta voortaan vroeger op, hondenlul, als je werk wilt en knijp je billen maar bij elkaar anders zou één van de pikhouwelen van mijn mannen er wel eens tussen verdwaald komen te zitten.

Je bent toch niet van de flikkeradatsj, hè? Laatst hebben we nog de ballen van een homootje in het stadspark afgesneden,als je dat maar weet! En sodemieter nou maar op naar je ei gen soort, Jan Hen! Je ziet er uit alsof je nog geen hamer in je poten kan vast houden,mooie Hollandse mieneer!

Oe hoort thuis op het Jeanettenbal! Ik werk harder dan die mietjes die je in dienst hebt! Ze rea geerden niet op zijn liefdesbe tuig ingen. Hij was niet bang voor ze. Niet voor niets had hij drie zwarte band graden in karate, judo en jiu jitsu. Misschien kan ik je dan toch nog voor persoonlijk gebruik in dienst nemen!

Ze wisten waar het op uit zou draaien. De tegennatuurlijke sexuele voorkeur van hun voorman was ze al langer bekend en als ze hun werk wilden behouden hadden ze te gehoorzamen en geen op en aanmerk ingen te maken als de baas weer eens een manlijke voorbij ganger in de bouwkeet lag te verkrachten. Zo lang ze zelf het slachtoffer niet waren kon het ze niks verdommen.

Knollen rapen doet het gat gapen! Zou een meheer uut Groningen wel willen die hier een bouwval betrok 15 jaar geleden en er geen zak aan heeft gedaan omdat de gevoelige, artistieke handjes verkeerd staan, meheer niet betrokken is bij het lieve vrouwtje, met zijn gebronerde kop in de wolken loopt met zijn verduisterde, warrige geest, dat onsje  verstand dat niet echt imponeert, die  tien duimen aan zijn poten heeft zitten waardoor elke boor machine uit zijn klauwen valt en zelfs de vibrator niet goed te hanteren is wat snort dat ding toch lekker!

Echt een vertrouwd geluid, alhoewel het wat gedempt wordt als ie tot aan de wortel er in zit! Vlees van de natte perzik is een geluidddemper! Maar Fred van der Wal geheel anders, bijna vijfenzestig en nog elke dag de bouwstijger op om zeven meter boven een trapgat over de balken van 10 x16 centimeter te balanceren, daar moet je Guts voor hebben en aan Guts ontbreekt het den moderne kunstenmaker over het algemeen!

Weet U wat de al of niet van hun griffermeerde geloof afgevallen, fijngristelijke, gniepige, burger lijke kunstcollegaatjes met hun geblankette, uitgestreken dominees smoelwerken het liefste zou den willen in hunne benepen calvinisme en moralistische fatsoensmoraal in het diepst van hun warrige, ontuchtige gedachten en koortsachtige fantasieën?

Rusten in mijn derde oksel, de middelvinger diep tussen mijn glad geschoren, gezalfde, geparfu meerde billen gepriemd als drijfanker, maar die plaats op de woeste baren van mijn kogelronde billen blijkt helaas niet meer vacant: Ik kan in mijn dameslingerie zo naar het Jeanettenbal in Anvers als ik goesting heb in mijne bronst en de knopen van de broek op springen staan!

Als ik niet uitkijk verwijt men mij nog pornografische gedachten neer te pennen en wat dan? Zonder aantoonbaar recent gezondheidscertificaat komt er bij mij uit voorzorg niemand meer in en dan nog eis ik ter preventie een gasmasker, kniebeschermers, latex werkhandschoenen, desinfecte rende spray, insectenpoeder, een kunststoffen, knalgele valhelm met brandende mijnwerkers kop lamp voor onder de dekens bij het gynaekologies grot onderzoek, want ik wil zien wie of wat ik voor mij heb!

Die ingezonden brieven, die ik tussen en schreef? Vol van wijsheid en genade. Daar gieren we dan met zijn allen door alle kromme bochten en over alle vlucht heuvels! Over de wilde baren van het bestaan! Ik ben geen roomsgeel vla flipje. Ook geen Maria alhoewel ik best een paar keiharde hormoontieten cup dubbel D zou willen hebben als het even kon en kasten vol sexy dameslingerie met speel ope ningen, inclusief regelmatig een grote doorsmeerbeurt van een goede minnares van het atletiese tiepe, die van een partijtje actief stevig anaal neuken houdt met de voorbinddildo.

Het is modern dat de eigentijdse vrouw haar minnaar neemt wanneer zij dat wil opdat hij moge weten hoe het is om ook eens tot vrouw gemaakt te worden, dan piept hij voortaan wel anders als de aardappelen zijn aangebrand en zingt een toontje hoger van de weeromstuit.

Ik zat laatst nog met mijn geliefde in mijn bolide en had per ongeluk de stoelverwarming aan staan tot ze met haar Amsterdamse tongval terecht zei: Ik heb zowat een gestoofde pruim, het sap loopt er nu al uit! Waar ben je op uit, vader? Ik was helemaal cvan mijn tramontane af en ging voor alle zekerheid gelijk op de remmen staan, de auto maakte een sla lom, ik gaf in mijn verwarring per ongeluk plankgas met mijn zware voet zodat we in het weiland belandde tussen de dikbilkoeien, ik stapte uit, as cool as a cucumber, knielde voor haar terneder, schortte haar mini jupe op, een mi niem stukje stof dat slechts tien centimeter onder heur kudt op hield, stroopte tussen neus en lippen door heur geparfumeerde tangaslipje af en begroef mijn wellustige lippen en spitste tong in heur rijpe pruim en begreep toen waar het woord pruimensap vandaan kwam toen ik een stevige pot begon te beffen en wel in een tempo waar een scheve schaatser een punt aan zou kunnen zuigen; nog beter dan de Beste Belgische Beroeps Beffer auteur Herman Brusselmans, die de hele dag aan niets anders denkt dan aan Beter Belgisch Beroeps Beffen en zijn afgebefte schrijverspen gedoopt heeft in van eenvouds verlichte wateren tussen de damesdijen.

Zo wil ik ook wel Beroemd Auteur worden. Toch wordt er ondanks alles op de diverse kunstredacties bij het horen van mijn naam nog wel eens van schrik een bureau omver gekieperd, een salvo uit een Ingram machine pistool op een Ve lux dak raam bij nacht en ontij gelost, door mijzelf een computer uit de muur gerukt en neuriënd door het venster naar buiten geworpen, de brandende haard met één machtige worp over het balkon van die flat van het complex aan De Clomp te Zeist vanaf elf hoog naar beneden gegooid op een stel Marokkaanse hangjongeren, want als je in de huidige maatschappij niet duidelijk voor je eigen rechten op komt als metrosexuele blanke man blijf je als niet gesubsidieerd kunstartiest ner gens.

Ook dit ligt eigenlijk meer in de komische sfeer, dan dat er van directe bedreiging of overlast met de buren sprake was, al moet men het niet al te bont maken in het leven, want dan wordt het menes en kunnen de graftakken alsmede een stemmig boeket vol van de onberispelijke leliën des velds met een pakkende tekst op witte linten met gulden letters besteld worden en is het huilen met de lamp voor over zoals in de tijd van onze bet overgrootouders.

Ten tijde van de dertigjarige oorlog ongeveer. Als evenement is een begrafenis door de bank genomen toch een aardig tijdverdrijf. Ik heb er veel genoegen aan beleefd als er weer een familielid ter grave werd gedragen. Heerlijk die begrafenis stemming en cultuur van de dood. Geen grotere acteurspresaties dan aan de groeve vertoond. Bij de begrafenes van mijn broer zaten enkele genodigden, op de voorste rij achter hun hand te lachen.

Een verzetje op zijn tijd is welkom in ieders leven, want de boog kan niet altijd gespanne staan en dood is dood, daar is nog niemand uit opgestaan behalve lazerus maar die was lazerus. Je ziet nog eens iemand bij een ter aarde bestelling, alhoewel ik ontzettend de pest heb aan mijn familieleden, maar ook aan de schoonfamilie. Koffie voor toe met een banketstaaf graag en dan snel naar huis om het shownieuws op RTL 4 nog net te halen.

Mijn gelovige collegaatjes, zoals de door mij zo bewonderde streng gereformeerde brave kunst schilder Henk Helmantel te Westeremden  en zijn promotor drs. Hans van Seventer uit Aduard verwijten mij altijd dat ik niet bepaald een hoge dunk heb van mijn medemensen en de geboden van de Heere Heere op zondag in mijn huis niet handhaaf als groot zondaar, maar dan zal ik U eens vertellen over die t.

Daar word je van binnen helemaal warm van als Dr. Schuller begint te spreken, dan denk je van; gotverdomme, wat is dat toch goed, hè, wat zitten de mensen van nature toch prima in elkaar die daar zitten, allemaal brandschoon en net van onder de douche vandaan, prima inkomens uit de wapenindustrie die sprekers allemaal,  bij de dames de derde oksel gedesinfecteerd met Chanel Égoïste en keurig gekapt, die schaambos, de scheiding in het midden, de slip vol gestouwd met anti septische middelen om er weer tegen aan te kunnen als het swingen wordt op een stevige Gospel van The Sixteen Tons Of Joy, een tiental negerinnen uit de Heavy Weight klasse in blauwe nachtgewaden waar een geluid uit komt dat de pijngrens van decibel te boven gaat.

Als ik met Els D. In de kerkbank is het beter één mossel in de hand dan de lucht van tien als ik de kerkgangsters rook die zo vol puur natuur waren en overliepen in hunne geloofsbeleving, de sappen van de externe afscheiding waren weer eens niet te stelpen!

Vol van enthousiasme lekker mee zingen uit hun stinkende strot, dat gevoel voor de ambiance ook, de bloemen, het mooie weer, de gehven handen, de weg zwijmelende blikken naar meneer d e domminee, ook maar een mens met zijn mensenwensen en een jokel van een erectie onder de preek in zijn streepjespantalon, die humor ook, die kinderlijke blijheid an sich, die van de beeldbuis dominee af spat.

In één woord geweldig! De keerzijde van dit alles is de haat en de nijd van de buurman drie hoog achter in de Kinkerbeis te Amsterdam die een walmende Opel Kadett van zeventien jaar geleden rijdt, terwijl de man van haar dat kankerwijf van één hoog in een Peugeot met open knalpot en rammelende versnellings bak van vijftien jaar geleden zich voort beweegt met rook pluimen van verbrande olie achter zich van hier tot Schin op Geul.

Een en al brokken tragiek op wrakke balkonnetjes met kratten hoofdpijnpils onder het uitgelubberde onwelriekende zitvlak van de rotan stoel. Ik heb daar grote compassie mee, met die onderuit gezakte opblaasbare zitzakken met lekke ven tielen en onderhuidse jaloezie, maar nooit voor langer dan een minuut of zo, want het is niet die maatschappelijke klasse waarmede ik mij gaarne encanailleer of besmeur.

Men wil niet anders in die volksbuurten, anders hadden ze zich vanzelf wel in het leven gebeterd. Maar Okee; zulke mensen moeten er ook zijn, al was het maar om de variatie mee aan te geven en de dranklokalen te bevolken of de geriatrische- hetzij klinieken voor geslachtsziekten, maar ook om het buro voor drugsverslaafden mee op te vullen. Het heroïnebusje komt zo. Ik wil niemand hard vallen, ook niet die dozijnen die gemene praatjes over mij hebben rond ge strooid of onze overburen tegen ons op stookten met leugens, want waarom zou je.

Ik sta daar boven en wel ver boven Amsterdams peil. En niet iedere artiest kan wonen in een huis van dertig bij tien meter op een kavel van een hectare of zes, want verschil moet er zijn en om op een nieuwbouwkutkaveltje te huizen zoals mijn door de onderwijsinspectie zeer gewaardeerde ex-klasgenootjes te Meppel en omstreken of de artistieke collegaatjes, nou, nee, daar bedank ik dus voor.

En als er al eens onmin is geweest met een provinciale galeriehouder dan heeft het beslist niet aan Fred van der Wal gelegen, want welk normaal mens begint een galerie op het Friese platteland bij die boernhufters? Kennen we die dan? Waar praten we eigenlijk over? Is dat soms wat jij wil met je negotie? Denk je daar iets mee te bereiken in de tram? Dat wordt dubbel betalen met die aan hang!

Ik heb onze dochters toen maar mee genomen naar hun graven en ze gewezen op de noodzaak van een fatsoenlijk leven te leiden om ze vervolgens beurtelings uren lang hard op uit de Schrift laten voor lezen; Openbaringen dertien en Mattheüs 24, dat leek mij toen zó toepasselijk.

Zijn Woord is nog altijd mijn vaste grond. De basis van het bestaan. En verder zijn wij als mensen niet meer dan weg ge worpen papieren snotlappen. Proppen vloeipapier gedrenkt in spiritus om de kachel mee aan te maken. Klotsende zakken gerimpeld, taai vel, dicht geknoopt bij de navel, blubberende darmen vol dunne stront, spat aderen, de blaas vol verschaalde pis, kruipknie en wandelende nieren, hartverzakking, natte benen, zweet, bloed en tranen.

Monsters zonder waar de, die zichzelve maar eens regelmatig moeten gaan harsen, liposucken, botoxen en die plumeaus onder hun oksels eerst eens moeten fatsoeneren, want dáár ben ik niet van gediend bij het stof af nemen. Een kale pruim neem ik ook niet meer. Anders lijken het kleuter kutjes; die schuimpies zonder schaamhaar. Annemarie van Beversijk, die een vetplant van Ibiza mee naar huis nam en mij ten geschenke gaf, maar na een week was de plant dood.

In de vakanties gaan wij graag met de Porsche of op de tandem naar een derde wereldland of de Oekraïne, om die ongewassen, autochtone medemensen aldaar van heel dichtbij te bekijken en de slums te bezichtigen, waar je de mensen met een halve scheet en een knikker al gelukkig maakt, want de digitale video is niet voor niets mee genomen om al die blije gezichten van de luizige  Piet de Smeerpoetsen vast te leggen als we langs komen en vooral om ons zelf na afloop weer veel be ter te voelen als witmensen vanwege onze goede daden voor de minvermogende naaste.

Dan weet je weer; kinder van één Vader, geeft elkaar de jat en armoede houdt netjes. Verschil in inko men moet er wezen in onze gristendemocratie.

Arme mensen zijn slechte mensen, anders waren ze niet arm en kindjes die hongeren, dat zijn de gelukkigste kindjes. En de vrouwtjes zijn daar in die achterlijke gebieden van acht tot tachtig voor een pijp drop te neuk en in alle rangen en standen en kleuren van de regenboog, dat zal je de kop echt niet kosten, hoor de ik van een uitgetreden lid van de Pinkstergemeente te H. Mensen die van mensen houden zijn de mooiste mens en, als ze hier maar niet langs komen, want dan gaat de poort op slot.

Ik heb gelukkig een veel bewogen jeugd gehad, die zo dramatisch was dat weinigen daar aan kun nen tippen. Ik ben namelijk in mijn leven maar liefst vijf keer aan een voortijdige dood ontsnapt. Een oom wilde mij verzuipen als kind, omdat hij impotent was. Prima reden uiteraard, maar hij keeg er geen stijvere lul door, het bleef een slap, overbodig, onwelriekend wormvormig aanhangsel!

Hij heeft zijn lul alleen met pissen versleten! Mijn zuster en broers, plus de verdere familie zijn stuk voor stuk stapelkrankjorum geworden, bekla genswaardige psychiatrische gevallen, niet te houden, suïcidepoging na suïcidepoging, het wou maar niet lukken en uiteindelijk het afvalputje in gezogen, het vangnet van de WAO. Ik kende een schilder ergens uit Noord Holland die zoop verschrikkelijk maar dat maakte hem geen betere schil der, die heeft zichzelf verdronken in een sloot waar maar tien centimter water in stond; voor mij het beste bewijs dat waar een wil is, zich altijd een weg opent.

Maar ik was van zelfsprekend geen doorsneekind, dat kunt U zich wel een beet je voorstellen en een kind dat een beetje af wijkt, een genie zoals ik, tsja …dat geeft heel wat jolijt en vertier, zowel in huis als op school.

Ik heb toen geleerd dankzij die bronstige mannen die het bij voorkeur met mannen deden, dat de jacht op heteroseksjuweel ongebakken kutspek niet alleen zalig makend was en misschien ook wel niet helemaal aan mij besteed , maar ook die dingen hebben allemaal zo hun amusementswaarde, dus viel er aan de andere kant op zijn tijd ook weer heel veel te lachen, vooral als we in de bosjes van Groenendaal te Heemstede lagen met ontbloot onder- en bovenlijf en als intro haar bustehou der dankzij mijn vakmanschap-meesterschap met een enorme knal door de lucht vloog.

Alsof je een fles champagne ontkurkte! Ik stond er bij en ik keek er naar! Maar dat was voor het goede doel, dus telt eigen lijk niet echt mee! Ik genoot er wel van als zij boete moest doen en dat heeft mijn latere sadoma sochistische impulsen toen stevig aangewakkerd. Het sluimerde altijd al bij mij maar toen de vlam eenmaal in de pan sloeg genoot ik er van om mijn geliefde aan een speidstok te zien terwijl ik te keer ging met mijn paarse dildo tussen haar billen en haar tepels met leren veters af bond.

Je moest toch wat met je vrije tijd, want de televisie met de Quizz van die brillenjood Theo Eerdmans met zijn gepommadeerde haar en hoornen bril was niets voor een jonge twen.

En wat Els D. Al snel had ik trouwens niet meer dan één vinger en een duim nodig om een willekeurige beha met onbekende sluiting als een soort Houdini binnen een halve seconde los te gespen. Een verworven heid die maar weinigen is gegeven in artiestenland. Het is altijd makkelijk in de tram als je aan de lus hangt op weg naar de halte Wethouder Francken weg bij de kerk en door de bocht gaat van lijn negen bij het Tropen museum, waar ik als achtjarige al regelmatig kwam en mij voor nam ooit ons verloren gegane Indië te bezoeken.

Door gebrek aan training doe ik nu een half uur over het los maken van een bustehouder en dan nog ligt de sluiting er af en de cups aan flarden, dat maakt je niet populair bij de dames, dus trek ik dat kledingstuk liever zelf aan op zijn tijd! Zoals al lang wijd en zijd bekend kan ik schilderen en schrijven als de ziekte, maar leuk is anders, ondanks dat zeer ruime atelier —de tonnen aan reserves, want als iemand goed geboerd heeft, got salme truttenbollen— die ook nog eigen studeerkamer op het noorden heeft.

Het scheppen an sich is het meest ellendige wat er is op aarde ondanks mijn gerieflijke omstandigheden en die klassieke muziek, bij voorkeur Barok of Hildegard von Bingen, die trut die kon behoorlijk zingen, op de achtergrond. Of je nu kunstschilder of klassiek guitarist bent; het is om het even! Het kost ook mij gotdomme blood, sweat and tears, zeg! Scheppen gaat van Au! Ik ben niet gelijk de golven van de zee, door klotsen tot aan den einder en weer terug, bejjebelazerd!

Ik heb in veertig jaar een oeu vre uit de grond gestampt waar je U tegen kunt zeggen en dan eis ik dat jij U tegen mij zegt. Ik heb namelijk aan niemand van de Friese collegaatjes enige boodschap maar waardeer mijn collegas van Galerie Mo kum uit de silver sixties en de doldwaze socio seventies natuurlijk wel hogelijk en ben verder een geboren Meester, maar om Meester te worden moet je eens slaaf zijn geweest en niet te kort!

Je moet door het stof kunnen gaan! Op de knieën in galop op de maat van knallende zweep slagen van de Mees ter es van het Lot, want zo ik iets bemin is het wel de zweep! Ik hou van dominante mannen èn vrouwen, zo lang de laatste categorie haar bloesje en rokje aan houdt want in die zompige venusdelta heb ik geen goesting als ik de dame niet door en door ken en haar seksjuwelen doopceel eerst heb gelicht!

Beffen kunnen onbekende dames sowieso wel vergeten want dat vind ik van Zum Kotzenstein als ik niets heb met een vrouw. Je moet elkaar  toch eerst een beetje leren kennen voor je op die toer gaat! Ik houd ook niet van haring en als iets naar kut smaakt, nou, dan hoef ik al niet meer… het blaas orkest der ingewanden.

Winden waaien om de rotsen. Tegen de klippen op! Ik ben altijd gelijk in het diepe geworpen en dat vormt! Ook hier in Frankrijk zal men Fred van der Wal leren kennen van zijn beste kanten.

Niet voor niets luidt mijn ijzersterke motto al jaren: Het hoofd fier geheven gelijk een Romeinse Centurion kies ik maar voor één richting en wel de fa lanx van langs formatie; Voorwaarts, marsch, jong mensch! Door roeien en door ruiten, doch met mate en onder voorbehoud!

Een Fred van der Wal laat zich bij zijn werkzaamheden beteugelen, noch bedotten door minder ge talenteerden zoals die honderdduizenden lullige tekenleraren als M. Draai me gotdome geen loer, want bijloo, ik zie je en dan gaan er kwansuis sowie so koppen rollen! Voor je het weet staat de heleboel weer in de hens en dan zijn de poppen aan het dansen en ik ook! Trappelen met mijn High Heels! Boven op je gevoelige tumtum metje! En wie zich dan nog niet op zijn pik getrapt voelt, ja, dan weet ik het ook niet meer … die gaat zich maar fijn bij zijn chef beklagen in zijn eigen vrije tijd en met betraande ogen uit huilen op die vol gevreten, machtige Nederlandsch Christelijke Werkgeversverbondsschouderpartij benevens die uitpuilende pens, de worstvormige vingers en dan, ja, wat dan…!

Fred van der Wal: En als dat geen toeval is, want de naam des Heren gebruik ik niet zomaar als goed gelovige! Niet om aan te horen! Daarom sta ik op de achter flap van mijn eerste novellenbundel met een BeHa over mijn oren getrok ken, de gewatteerde cups bij wijze van oorwarmers èn geluiddempers, want wie niet horen wil moet voelen en het leven blijft een elfstedentocht zonder finish. Ik ben namelijk wie ik ben. Een man ohne doppelte Boden maar wel van knuppel uit de zak wie er mee doet.

Wie mij ziet, ziet mij en wat ik doe, doe ik. Duidelijker kan het niet. En wat juf Els betreft: Eens een schoolmeester, altijd een schoolmeester. Schoolmeesteressebloed is nog er ger dan wijwater of de giftige rode inkt waarmede zij zo gaarne onvoldoendes uitdeelt en strepen zet.

Hoe gaarne zou ik niet ens een kroontjespen in haar volle reet planten onder het uitroepen: Je moet je als kunstenaar profileren en de medemens zo nu en dan een feestje aanbieden in het leven, want anders gaat men naar een andere kunstartiest en Gotsaljebewaren als je bij Henk Helmantel in W. Ik versta de mensen op straat in Parijs beter dan in Friesland en leef mijn gehele leven al all out in the open Engels , omhangen met mandolines, joekelulles, banjos, mirletons, mondharmonicas, trekzak ken, bluesharpen, elektrische guitaren, lampions en rare feestmutsen en dat alles overda dig versierd met kleurige kwikken en strikken gestikt op mijn exclusieve dameslingerie.

En krijg ik per ongeluk een godvruchtige E. Ongeveer als Berend Botje, maar dan weer anders, meer met een turbotietvaart van jewelste, dat wel, helemaal aan de moderne tijd aange past. Het leven an sich een kankerzooi?

De loftuitingen konden niet op! Toch werd mijn werk toen flink verkocht. Geld, drank, veel drank en vooral lekkere wijven.

Mooie vrouwen boden zich aan. Mijn kast hing vol konijn en bontjassen en dameslingerie voor eigen gebruik. Bouwvakkers vanaf de hoofdstedelijke stijgers floten mij na, riepen: Zodoende at ik met de mijnen drie, vier maal per week op de chique sociëteit Arti et Amicitiae te Am sterdam en liet mij de tien gulden schotel smaken.

Heel veel fijn gristullukke collegaatjes uit die tijd hebben financieel heel wat aan mij te danken en zijn mij om die reden gaan bestrijden. Voed je vark ens dan krijg je spek, voed je een fijngristelijke collega dan krijg je drek. De kritiek heeft mij koud ge laten alhoewel ik in toevallig wel miljonair werd en dat kunnen zij nog steeds niet hebben. In onregel matige interviews en ingezonden brieven verweerde ik mij duchtig en schreef een collegaatje nog een tijd geleden, juli , vlak voor we voor goed naar Frankrijk vertrokken naar ons immense huis: Een echte man houdt ook van mannen, dat natuurlijk wel.

Er gaat niets boven een atletiese man in bed! Er zijn heel wat Friese collegaatjes met heel korte riemen, scheerriemen of kromme riemen, hetzij riemen uit waaibomenhout die geen windkracht 12 doorstaan. Stelt U dat eens voor; roeien met kromme riemen of afgeknapte riemen, dan sta je toch raar te kijk en op je surfplank midden in de Atlantische Oceaan als je aan wal wilt komen met je softenon arm pjes! Ik ben natuurlijk geen lid van een provinciale artiestenvereniging of een maritiem gezelschap, alhoewel ik met de vroeger zo sympatieke surrealistische schil der Chris van G.

Van trekken stein dus. Een vingerwijzing naar omhoog, die geheven eroszwaarden en daarom een teken des tijds! Ik onder houd om die reden geen relatie met de Friese of ingristelijke kunstenaar, want die wereld lijkt nog het meest op de hogere echelons van de partij van de arbeid, wanneer er weer een paar po ten onder ander mans stoel kunnen worden weg gezaagd.

Giftige roddels, gore kutstreken en gemene achterklap zijn niet aan mij besteed; daar wil ik mij niet mee bemoeien, daar sta ik boven. En of meneer Diederick Kraaijpoel hetzij die fijne griffermeerde meneer van Seventer uit Groningen mij met alles dwars boom de, doet mij nog steeds niets, want ik ben nu eenmaal geen gepensio neerde, gefrustreerde ex-teken le raar met pretenties die boekjes van Tom Wolfe plagieerde o.

Rookmaaker na papegaait, want dàt zal mij pas echt worst wezen. Adembenemend, die tepelhoven, maar niet voor lang. Zo ik al iets ben; ik ben en blijf een unverfro ren tepelliefhebber! Die gevoelige uiteinden van man en vrouw zijn aandachtspunten an sich! En altijd weer handig om reserve wasknijpers op te zetten bij het ophangen van de bonte was! Ik heb haar mode ontwerpster S.

Práát mij er niet van! En die beide categorieën hebben zich vierkant van God los gezongen in het kader van hun dienen de taak, die zij niet willen of niet kunnen volbrengen.

Het informeren van het lezers- èn kijkers publiek. Integriteit speeelt geen rol onder de dames en heren krietietsie. En dan ben ik als rasartiest gelijk uit geluld, want dan open ik de aanval frontaal met een knallende mawashigeri jodan als ex- karateka. Vol op het oor natuurlijk met de wreef van de voet, zodat de trommelvliezen van de getrof fene naar buiten spatten als paarse kauwgummi ballonnen. Dat komt door mijn gigan tische betrokkenheid bij het vak en de minvermogende collegaatjes.

Ik heb een warme persoonlijkheid, zeggen ze. Dat ik nooit ben onderscheiden met een beurs van WVC doet mij niets. Elke handwerkjuffrouw uit Zeist op een flatje in een probleembuurt kan op kosten van het ministerie schier onbeperkte vakanties door brengen in New York, maar een kunste naar die er wer kelijk toe doet, zoals Fred van der Wal, van huis uit toch al een genie, wordt niet beloond omdat in de juries middelmaat alleen de middelmaat herkent.

Men kiest voor de GGD. De grootste gemene deler. Een beurs of een prijsje is dus het pijnlijkste wat er bestaat. Ik heb altijd mijn eigen baan getrokken en die persoonlijke stellingname heeft mij minstens acht ton gekost aan mis gelopen opdrachten en subsi dies omdat ik weiger met de collegaatjes mee te praten als ik het er niet mee eens ben.

Toch ben ik niet helemaal een roestvrij chroomstalen Jezus van gewapend schok beton. Het is bij elkaar gesprokkeld brandhout waar op ik mijn welgevulde vleespotten kook, net als in Egypte indertijd zie Exodus en verder is het anderhalve man en een baardekop wat de klok slaat en de rest houdt ook niet over in het Friese artistenplantsoen.

Zonder dat zij het zelf weten zijn het allemaal heel zondige, kwaadaardige, bekrompen mensen! De weg naar de hel, hè! Mijn kunstenaarschap is bijv. Ik zit ook niet in de wereld van de goed geoutilleerde erotiese massage salons. Mijn hele artistieke attitude is niet alleen een way of life, maar ook een manier om reacties uit te lokken. Laat ze maar wakker worden die gesubsidi eerde collegaat jes. Ingedommelde zuigelingen die zich met hunne tevreden tandeloze zuigmondjes wanen in een wereld van roze baby talk, slechts begrensd door de rand van de wieg en de ram melaar als roeptoeter.

De artiest die U hier toe spreekt is een gigantische steen des aanstoots en een ieder zal hem moeten heffen, edoch zich er helaas regelmatig aan vertillen en deerlijk verwonden! Men kent de maat van zichzelve weer eens niet in de artistieke sien. Ik ben een kunstenaar wiens werken nu al de decennia overleven.

Wist U dat al mijn tussen en door het Rijk der Nederlanden aangekochte tekeningen, schil derijen en grafiek de erecode BCW Bijzondere Culturele Waarde dragen? Ik kreeg van de week nog een brief van de mij zeer toegenegen, succesvolle, aantrekkelijke kunst handelares Janna van Zon, die ik sinds al ken en mij nu schreef dat mijn beeldend werk inter nationa le allure heeft en zo is het ook, dat heeft zij heel goed en heel scherp gezien!

En of ik daar blij mee ben, want ik heb haar altijd hoog gehouden! Kom er maar eens om! Wat zou ik vergramd zijn? Ja; er is alle reden voor jaloezie onder de gris telijke kunstenaars van Christian Artists of het griffermeerde Art Revisited! Ze hebben op zijn best een haat liefde verhouding met mij, omdat ik de W.

Hermans ben van het schilderkunstig realisme. Weet U wat de fijngristelijke, gniepige collegaatjes het liefste zouden willen? Rusten in mijn derde oksel, de middelvinger diep tussen mijn glad geschoren, gezalfde, geparfumeerde billen gepriemd als drijfanker, maar die plaats is helaas niet meer vacant: Zonder aantoonbaar recent gezond heids certificaat komt er bij mij uit voor zorg niemand meer in en dan nog eis ik ter preventie een gasmasker, knie beschermers, latex werkhandschoenen, desinfecterende spray, een kunststoffen, knalgele valhelm met brandende mijnwerkerskoplamp voor onder de dekens bij het gynaekologies grot onderzoek!

Ik wilw eten waar mijn genitale zweefduik mij naar toe voert. Je hoort op Geogra phical Channel wel eens van speleologen die vast komen te zitten in een grot en dan het water zien stijgen, dat moet ik niet hebben, want daar kan ik niet mee thuis komen met mijn kanos van paarse pumps. Ook geen Maria alhoewel ik best een paar keiharde hormoontieten cup dubbel D zou willen hebben als het even kon en kasten vol sexy dameslingerie, inclusief regelmatig een grote doorsmeerbeurt van een goede minnares van het atletiese tiepe, die van een partijtje actief stevig anaal neuken houdt en geen terughoudendheid kent bij het omgorden van de voor binddildo.

Toch wordt er ondanks alles op de diverse kunstredacties bij het horen van mijn naam nog wel eens van schrik een bureau omver gekieperd, een salvo uit een Ingram machine pistool op een Velux dak raam bij nacht en ontij gelost, door mijzelf een computer uit de muur gerukt en neuriënd door het ven ster naar buiten geworpen, want als je in de huidige maatschappij niet duidelijk voor je eigen rechten op komt als metrosexuele man blijf je als niet gesubsidieerd kunstartiest nergens.

Ook dit ligt meer in de komische sfeer, dan dat er van directe bedreiging sprake was al moet men het niet al te bont maken want dan wordt het menes en kunnen de graftakken alsmede een stem mig boeket vol van de onberispe lijke leliën des velds met een pakkende tekst op witte linten met gulden letters besteld worden.

Koffie voor toe met een banketstaaf graag. Mijn gelovige collegaat jes verwijten mij altijd dat ik niet bepaald een hoge dunk heb van mijn medemensen, maar dan zal ik U eens vertellen over die t. Schuller begint te spreken, dan denk je van; gotverdomme, wat is dat toch goed, hè, wat zitten de mensen van nature toch prima in elkaar die daar zit ten, allemaal brand schoon en net van onder de douche vandaan, de derde oksel gedesinfecteerd met Chanel Égoïste en keurig gekapt, die schaambos, de scheiding in het midden.

In de kerkbank is het beter één mossel in de hand dan de lucht van tien als ik de kerkgangsters rook die zo vol puur natuur waren! Vol van enthousiasme lekker mee zingen, dat gevoel voor de ambiance ook, de bloemen, het mooie weer, de humor, die kin derlijke blijheid an sich, die van de beeldbuisdominee af spat. In één woord gewel dig! De keerzijde van dit alles is de haat en de nijd van de buur man drie hoog achter in de Kinkerbeis te Amsterdam die een walmende Opel Kadett van zeventien jaar ge leden rijd, terwijl de man van zij dat kankerwijf van één hoog in een Peugeot met open knalpot en rammelende ver snellingsbak van vijftien jaar geleden zich voort beweegt met rook pluimen van verbrande olie achter zich van hier tot Schin op Geul.

Een en al brokken tragiek op wrakke balkonnetjes met kratten hoofdpijnpils onder het uitge lubberde onwelriekende zitvlak van de rotan stoel. Ik heb daar grote compassie mee, met die onderuit gezakte opblaasbare zitzakken met lekke ventielen, maar nooit voor langer dan een minuut of zo, want het is niet die maatschappelijke klasse waarmede ik mij gaarne encanailleer of besmeur. Men wil niet an ders in die volksbuurten, anders hadden ze zich vanzelf wel in het leven gebeterd.

Maar goed, zulke mensen moeten er ook zijn, al was het maar om de variatie mee aan te geven en de dranklokalen te bevolken of de geriatrische- hetzij klinieken voor geslachtsziekten, maar ook om het buro voor drugs verslaafden mee op te vullen. En niet iedere artiest kan wonen in een huis van dertig bij tien meter op een kavel van een hectare of zes, want verschil moet er zijn en om op een nieuw bouwkutkaveltje te huizen zoals mijn door de onderwijs inspectie zeer gewaardeerde ex-klasgenootjes te Meppel en omstreken of de artistieke collegaat jes, nou, nee, daar bedank ik dus voor.

En ieder onderdanig sletje vraagt een andere behandeling. De een krijgt zijn grote zwarte pik hard in haar kutje gestoten en de ander krijgt een fistfuck. Zweedse mollige milf kan niet acteren maar wel neuken. Ze hadden het acteerwerk wel achterwege kunnen laten in deze amateur sex video en focussen op die geile grote tieten. Een grote neger lul steekt door een gloryhole. En wanneer dit sexy sletje die lekkere lul ontwaard kan ze niet anders dan haar kutje erop planten en neuken.

Tienerstel doet aan camsex. Zijn mollige sletje trekt veel kijkers die vragen of hij haar dikke tieten wil neuken.

In dit amateursex filmpje neukt hij lekker haar kutje en steekt zijn duim in haar aars. Om even later met zijn dikke pik van haar kutje zo anaal te gaan. Tiener slet pijpt twee vrienden om en om. Ze neemt hun lullen diep in haar keel en diep in haar kutje. Het tiener kutje met de grote roze schaamlippen verlangt naar een pik. De steel van haar borstel werkt prima als nep lul. Deze slaaf kreeg een heel lekker geil kerstkado. Hij werd vastgebonden in de sling door een rondborstige kerstvrouw met voorbind dildo en anaal genomen.

Kijk dit amateurstel eens lekker neuken. Dat geile sletje eens lekker klaarkomen op zijn pik die hard in haar kutje stoot. BBW slavin krijgt steeds een andere lul in haar mondje en in haar kutje. En spuiten ze zaad, dan slikt de slet. Om bij deze studentenvereniging te kunnen komen ondergaan sexy lesbische studenten een sex ontrgoening.

De cuckold filmt hoe zijn geile wijf goed geneukt word door een neger. Haar kutje volgespoten druipt van andermans cum. Bierflesjes als dildo voor kinky latex slet.

Ze neukt haar kutje en kontje met verschillende flesjes bier, wat een droomwijf! Charset Character Set Web browsers have to know which charset using for display Html page correctly.

School school sex antwerpen gangbang


kut met grote schaamlippen pjes

Ze keek me vernietigend aan en het schaamrood stond op mijn slavenkaken. Ik had mezelf weer eens vergaloppeerd zo als gewoonlijk in het dagelijkse verkeer tussen man en vrouw. Ze wenkte hem ongduldig en spreidde haar dijen. Hij kreeg er gewoonen rauwe tong van! Hij kroop op handen en voeten als een slaafse,geile hond weer tus sen haar dijen en befte haar hete,kletsnatte lust spleet als een gek.

De grote, bruinpaarse,wellustig omkrul lende schaamlippen leken op een tweede verleidelijke mond met een geile,smartelijke uitdrukking die er er om smeekte ge neukt te wor-den. Haar kop had toch al een ordinaire lik me en pak me uitstraling van heb ik jou daar dat geen man,maso of sado, hetero of bi, haar zou kunnen weer staan.

Haar opgezwollen natte meesteressekut was super glad, kletsnat en verkeerde in opper ste staat van op winding. Meesteres Ingrid spreidde zelf voor het gemak haar heet dam pende schaamlippen en duwde zijn lul met twee handen tegelijk in haar lustgrot naar bin nen. Moeiteloos gleed zijn stuk heet kloppend goed dooraderd paars van 24 cm. Haar gloeiend hete wild samentrekken de kut was lekker nauw en maakte zijn slavenlul nog harder van puur,onversneden slavengenot.

Haar gezicht vertrok tot een duivelse grijns van lust en dominantie. Ze keek echt van Pik-ik-heb-je! Ze trok haar dijen nog hoger op en sloeg haar benen over zijn schouders om beter te kunnen wippen.

Ze be woog haar bekken nadrukkelijk en bevelend. Hier was geen ontkomen meer aan! Haar kut zat als een reusachtige zuignap aan zijn edele delen vasgezogen en als een inktvis hield ze haar sla venprooi omstrengeld.

Alleen al van haar stem ge luid werd hij bloedgeil. Laat staan van de rest! Hij snokte van onderdanig verlangen om haar diep te bevredigen en stootte gretig naar voren Om nog meer slaven vlees in haar meesteressekut te pompen maar ze remde hem af,want aan alles kwam een eind. Anders haal ik eerst wel even het vel van je lul met mijn leeuw entemmers zweep en daarna stop ik die eitjes compleet met je balzak in een pannetje kokend water, net zoals onze Duitse vrienden deden met homootjes in de concentratie kampen!

Die eitjes zijn daar uitstekend voor geschikt! Vroeg of laat zult Ge toch Uw bitter ballen moeten missen en daar helpt geen Vlaomse gaai aan! Die serveer ik met een schaal Vlaamse frieten aan den straathonden! Niet voor al te lang,want zelfs een slaaf is een mens en heeft zo zijn gevoelens. Een slaaf is per slot van reke ning niet van schokbeton! Anders zou ie wel Meester zijn geworden of Meesteres als hij zich geslchtelijk liet om bouwen.

Hetgeen slaaf Fred nog te wachten stond en waarhij in het geheel niet tegen op zag! Ze duwde haar hete onderlijf op en hij voelde haar stevige billen tegen zijn ballen aan stampen,de opgekrop te,strakke,hete ballen vol brandend slaven-zaad dat zich wanhopig een uitweg zocht,maar geen toe stemming kreeg van Mees-teres Ingrid om te explode ren in haar aanbiddelijke Meesteressekut. Trouwens, waar praatte hij over: Hij zag haar zwoegende ver leidelijke borsten met de stijve lustvolle tepels op en neer deinen in haar zelf gekozen ritme waarmee ze hem uiteindelijk zou leeg melken en achter laten als een uitgeknepen citroen.

Hij voelde zijn zware,gezwollen,stijve slavenlul haar kut in en uit glij den maar klaar komen was er voorlopig niet bij naar het scheen. De geraffineerde pijnprikkels die ze toediende door op het ritme van haar gulzige inhalige stoten zijn tiet tepels om te draaien en ze uit te rekken werden hem bijna te machtig! Het zaad kroop waar het niet gaan kon en kropte zich maar op in zijn pijnlijk gezwol-len ballen en kon ei genlijk geen kant op door de strak aangegespte cockring en de leren veter om zijn eikel.

Hij voelde zijn opgekropte paarse ballen bijna barsten uit de strakke balzak. Hij voel de een machtig orgasme opkomen maar het kon niet tot uit barsting komen of zijn eigen baan trekken zonder dat Zij, Zijn Geheiligde Meesteres, Zijn Amazone haar toe stemming ruiterlijk gaf. Hij beet hard op zijn lip tot het bloed er uit stroomde om het klaar komen uit te stellen,maar niets hielp ech-ter!

Het bruisende, bran dende zaad zocht zich kolkend en kokend een weg on danks de cockring en de leren veter om mijn eikel! Ihij voelde zijn lul en ballen ont-ploffen,de leren veter om zijn eikel en de basis van zijn lul en ballen schoot los en hij zag in zijn snokkend orgasme sterren,cirkels en bellen voor zijn geestesoog op rijzen alsof een atoombom explodeerde. Het leek wel een modern schilde rij. Hij kon er geen touw aan vast knopen! Hete blik-sem schichten zinderden door zijn lul,elektriese span ningen jaagden door zijn tot het uiterste toe geprikkelde nerven totdat hij loeiend van geilheid in heftige spasmen uitbrak alsof hij zwaar epilepties was.

Ze greep zijn man nentieten vast en be gon hem nu snel en hard te neuken. Hij voel-de zijn hete lustsappen in lange hete spuitende stra len in haar vibrerende kut spuiten en hief een lange lustkreet van onderdanige triomf aan toen hij door elkaar heen werd geschud door het machtigste kosmie se orgas-me dat hij ooit had gehad.

Alleen zijn ex-minnares Ella uit het Friese Tjerkwerd had hij ooit zien uit barsten in een kosmies orgasme en toen was de hotelkamer dan ook echt te klein en belden ze van de balie of er brand was op de kamer.

Nee,had hij gezegd er is alleen maar brand in de broek! Ze lag met haar dijen te klapwiek en als een neerg schoten kraai die lag te stuip trekken. Hij vond dat begin jaren tachtig in Amsterdam als studiemateriaal wel interessant en keek toe. Meesteres Ingrid raakte buiten zinnen en beukte en bonkte op zijn lul alsof ze nog vanavond met haar hete kut een tunnel van Frankrijk naar Engeland door de rotsgrond moest boren! In een artiestenkroeg aan het Rokin waar hij kennis maakte met een jonge, blonde man die hem beviel.

Hij was gehuwd,maar altijd in voor een sexueel geintje en zat op droog zaad dus was de deal gauw gemaakt. Het maakte hem als biseksueel geen reet uit of hij zijn leuter in een tillend kutje stopte of in de achteruitgang van een aantrekkelijke man. Zoals een grote Duitse filosoof al zei: Affijn, hij zag dus een paar prachtige,romige,stevig ronde billen voor me opgeworpen door Wilfred, zo heette hij.

Al gauw na het onvermijdelijk voorspel van grijpen en graaien, rek ken en trekken, zuigen en zoenen, rukken en sucken draaide de blonde god zich op zijn gewelfde buik en deed met beide handen zijn billen van elkaar en toonde zijn verleide lijke in het lamplicht glinsterende neuk gaatje annex mannenkut die er als de roze vingerige dageraad bij lag. De enige keer in zijn leven dat hij zich niet liet neuken, maar een man neukte!

Wat zegt U me daar van? Het is hem later nog wel eens gevraagd door Tom uit Haskerhorne, maar helaas moest hij hem teleurstellen. Hij was door de jaren heen volkomen gekonditioneerd geraakt op geneukt worden in plaats van te neuken. Het maak te hem niets uit of het een man of een vrouw was! Neuken als aktieve pa rtij was voor mij voor goed over! Hij had Meesteres Inge na een periode van zes maanden voornameijk doorgebracht in een verduisterde kamer vast geketend aan de muur toestemming gevraagd om te mogen schilderen In haar salon nog wel,omdat de artistieke in spiratie weer eens zwaar toe sloeg en de ezel riep,maar in plaats van enthousiast te zijn over mijn plannen werd ze woedend.

Ge zijt niets meer of minder dan mijn onderdanige slavenhoertje, manneke. Zonder rechten,maar wel met plichten. Ge verdient een goede bolwassing! En ik zeg U: En verder gaat ge maar eens nen job zoeken in het laagst betaalde genre om Uwen plaats te leren kennen in het leven. Het moet maar eens uit zijn met die artistieke fratsen! Handenarbeid zal U goe doen! Ge voegt Uzelven maar ergens bij die varkens uit Hoboken die in de haven werken! Een vark en zijt gij;een varken blijft gij, meneer de Hollandse big!

En gaat nu maar naar Uwen slavenhok een uil tje knappen in de hond enmand. Kniel neer voor je meeste res,slaven sletje,dan krijg je je hondenriem aan! Hij knielde deemoedig neer voor haar, zijn aanbeden, hooggeëerde Hogepriesteres van de pijn die alle macht in hemel en op aarde over mij gegeven was en in handen had. Ze bevestig-de ruw een honden hals band om zijn hals waaraan een ketting op de rug mijn handen zouden boeien.

Ze verloochen de haar gedeeltelijk Waalse af komst niet en haar opvoeding in een Franstalig nonnen klooster door zo nu en dan een Frans woord te gebruiken. Ze maakte de boeien vast zodat hij niet mijn geslachtsdelen zou kunnen aanraken tijdens de nacht. Ze had hem verboden om te masturberen omdat hij altijd sexueel voor deze onverzadigbare Meesteres moest klaar staan als ze mij wilde folteren en in een afgerukte, dulle slaaf met een zoveelstehandse slappe lul had ze al helemaal geen zin.

Hij liep naar het kamertje waar zijn slaapplaats was: Hij vleidde zich tevreden neer, deed mzjn avond gebedje dat ik als kind al geleerd had en al gauw sliep hij de slaap der recht vaardigen.

Negen uur des ochtends,vaste prik, werd hij pas wakker door het geluid van de zware gebeeld houwde voordeur die ze met een klap dicht sloeg en dubbel op slot deed. HIj was haar gevange ne. Al zou ze de deur open laten,dan nog zat hij vast aan een lange ketting van twaalf meter zodat hij zich slechts heel beperkt in haar studio kon bewegen. De ketting was net lang genoeg om het toilet of de kraan voor een slokje water te bereiken, maar te kort om de televisie aan te doen en naar één van haar vele s.

Bij de telefoon kon hij ook al niet, want telefoneren met zijn vaderland of ex-vrouw was hem als slaaf streng verboden op straffe van cas tratie zonder verdoving. Nee, veel te beleven overdag als zij weg was had hij niet! Om half negen die avond kwam ze weer terug. Rond haar lippen de glimlach die sexueel bevredigde vrouwen kenmerkt. Ze was zeker naar één van haar min naars of andere slaven ge weest.

Ik mocht daar niet naar vragen. Ze maakte zijn pols boei en los en gaf hem de Gazette van Antwerpen. Liefst een stiel als kolensjouwer of vullisman! Ge voegt Uzelve maar bij die schlemielen uit Hoboken,waar de arbeiders stront koken! Da ligt Uwen stiel! Het werd tijd om een maandelijks salaris binnen te brengen en geheel aan haar af te staan. Zelfs zakgeld kreeg hij niet en hij had haar toch al zijn finan ciële tegoeden ter hand ge steld.

De jobs waren schaars en niet al te veel belovend. Bijrijdende Vullismannen in part time dienst als flex werkers die achterop de wagen mochten staan. Jongste bediende in een warme droogkuis om de stink ende, vuile was van de cliënten in de trommels van de wasmachines te stoppen en op snik hete dagen als niemand van de andere bediendes er zin in had de strijkplank te bedienen, knecht bij een benzine station, vakken vuller in een supermarkt, nachtportier in een hoeren kot, buitenwipper bij een disco theek of classifi ceerder in de Antwerpse haven tussen de ongeschoolde arbeiders en andere gemeen kijken de door persisterende huidaandoeningen geteisterde veneriese kolensjouwers koppen met veelal de armen of benen in smerig verband gewikkeld.

Ze waren meestal afkomstig uit Hoboken. Minachtend zei Meesteres Inge elke keer weer: Daar is Uwen plaats! Stront zijt Gij ,stront blijft Gij! Daar gaat ge maar nen stiel zoeken! Misschien hebben ze nog nen venerische kolensjouwerskop als oe nodig!

Het staalde de spieren, zowel als het on derdanige karakter en maakte sexueel potent. Ze was door de wol geverfd en wist wat een slaaf toekwam. Niet dat hem dat stoorde. Als maso begeerde hij de meest smerige en vernederende werkzaamheden die er te vinden waren.

Het maakte niet uit wat. Eventueel toiletten reinigen van met stront besmeurde slipjes of volgeblazen kapotjes, bloederige maandverbanden en onder geurineerde natte haardotten en papillotten. Zolang hij Meesteres I. Zij was mijn doel en mijn leven. Voor haar zou hij alles doen.

Leven of sterven op haar commando. Een echte maso vond altijd wel werk bij een sadistiese vrouwelijke chef van de boekhouding of een dominante ploegbaas in de bouw.

Ze maakte zijn kettingen los en gooide mij mijn kleding toe. Allez, vort met de geit! Toen ik aangekleed was greep ze mijn arm en duwde me naar buiten. Ge komt maar terug als ge een job gevonden hebt!

Hij liep naar de bushalte om de hoek. Even verder op bij de zon overgoten Groenplaats in de Rue des Mimosa was een kleine groep krachtig gebouwde mannen met ontblote, gebronsde bovenlijven bezig met de afbraak van een oud, statig heren huis. Het was waarschijnlijk het huis van een verzamelaar van schilderijen of misschien wel een kunste naar, want de werkers haalden uit het huis schilderijen en tekening en in goudkleurige baroklijsten en smeten ze lachend in een container.

Kunst was leuk voor meisjes en voor mietjes, voor vrouwen met snoren en mannen met tietjes, schoot het door hem heen, had Meesteres Inge gezegd.

Hij keek even naar de handtekening op één van de doeken. René Magritte, stond er. Nooit van gehoord,dus zou het wel geen reet waard zijn.

Hij slenterde wat rond en keek stiekem vanuit mijn ooghoeken naar de aantrekkelijke mannen lijven waar het zweet met stralen van af liep.

De oudste geur ter wereld! Van het oudste beroep? Of rookd at toch net iets anders? De bus kwam de hoek om, maar reed verder zonder te stoppen bij de bushalte. De chauf feur grijnsde naar hem en stak zijn middelvinger op. Zo iets kon alleen een geboren maso overkomen. Meesteres Ingrid zou geglimlacht hebben als ze erbij geweest was en daarna staan te flirten met de arbeiders, tien meter verder op en misschien ook nog wel met één van hen een afspraak maken om haar in zijn aanwezig heid in haar appartement te liggen neuken terwijl hij vastgebonden ernaast op bed moest liggen toekijken met een lul zo groot als de Eiffeltoren of om dichter bij huis te blijven die gloeiworm van Manneke Pis, die net als Johannes de Doper een lul van koper had.

De afbraakploeg bestond uit een zootje gemeen ongeregeld dat gewend was om vijf dagen per week met zwaar mate rieel,pik houwelen en pneumatiese sloophamers om te gaan. Hij bleef maar naar ze kijken. Die aantrekkelijke,bezwete, bruinverbrande, gespier de bovenlijven! Die paar uren per twee weken als lustslaaf bij meester Tom bleef toch ook maar behelpen,dat was te kort om te weten hoe het was om een Meester voor goed te dienen en aan al zijn noden tegemoet te komen!

Hij kon zich niet langer in hou den en liep met een smoes naar de voorman. Toen hij voor hem stond en hij met zijn één meter negentig op hem neer keek voelde hij zich als een mietje in de bronst tijd. Geil, verward en timide. Godverdomme, een flikker in het kamp! Meisjes hebben hier niks te zoeken, mietje! Alleen dagloners, die zwart worden betaald. Sta voortaan vroeger op, hondenlul, als je werk wilt en knijp je billen maar bij elkaar anders zou één van de pikhouwelen van mijn mannen er wel eens tussen verdwaald komen te zitten.

Je bent toch niet van de flikkeradatsj, hè? Laatst hebben we nog de ballen van een homootje in het stadspark afgesneden,als je dat maar weet! En sodemieter nou maar op naar je ei gen soort, Jan Hen! Je ziet er uit alsof je nog geen hamer in je poten kan vast houden,mooie Hollandse mieneer! Oe hoort thuis op het Jeanettenbal! Ik werk harder dan die mietjes die je in dienst hebt! Ze rea geerden niet op zijn liefdesbe tuig ingen.

Hij was niet bang voor ze. Niet voor niets had hij drie zwarte band graden in karate, judo en jiu jitsu. Misschien kan ik je dan toch nog voor persoonlijk gebruik in dienst nemen! Ze wisten waar het op uit zou draaien. De tegennatuurlijke sexuele voorkeur van hun voorman was ze al langer bekend en als ze hun werk wilden behouden hadden ze te gehoorzamen en geen op en aanmerk ingen te maken als de baas weer eens een manlijke voorbij ganger in de bouwkeet lag te verkrachten.

Zo lang ze zelf het slachtoffer niet waren kon het ze niks verdommen. Knollen rapen doet het gat gapen! Zou een meheer uut Groningen wel willen die hier een bouwval betrok 15 jaar geleden en er geen zak aan heeft gedaan omdat de gevoelige, artistieke handjes verkeerd staan, meheer niet betrokken is bij het lieve vrouwtje, met zijn gebronerde kop in de wolken loopt met zijn verduisterde, warrige geest, dat onsje  verstand dat niet echt imponeert, die  tien duimen aan zijn poten heeft zitten waardoor elke boor machine uit zijn klauwen valt en zelfs de vibrator niet goed te hanteren is wat snort dat ding toch lekker!

Echt een vertrouwd geluid, alhoewel het wat gedempt wordt als ie tot aan de wortel er in zit! Vlees van de natte perzik is een geluidddemper! Maar Fred van der Wal geheel anders, bijna vijfenzestig en nog elke dag de bouwstijger op om zeven meter boven een trapgat over de balken van 10 x16 centimeter te balanceren, daar moet je Guts voor hebben en aan Guts ontbreekt het den moderne kunstenmaker over het algemeen!

Weet U wat de al of niet van hun griffermeerde geloof afgevallen, fijngristelijke, gniepige, burger lijke kunstcollegaatjes met hun geblankette, uitgestreken dominees smoelwerken het liefste zou den willen in hunne benepen calvinisme en moralistische fatsoensmoraal in het diepst van hun warrige, ontuchtige gedachten en koortsachtige fantasieën?

Rusten in mijn derde oksel, de middelvinger diep tussen mijn glad geschoren, gezalfde, geparfu meerde billen gepriemd als drijfanker, maar die plaats op de woeste baren van mijn kogelronde billen blijkt helaas niet meer vacant: Ik kan in mijn dameslingerie zo naar het Jeanettenbal in Anvers als ik goesting heb in mijne bronst en de knopen van de broek op springen staan! Als ik niet uitkijk verwijt men mij nog pornografische gedachten neer te pennen en wat dan? Zonder aantoonbaar recent gezondheidscertificaat komt er bij mij uit voorzorg niemand meer in en dan nog eis ik ter preventie een gasmasker, kniebeschermers, latex werkhandschoenen, desinfecte rende spray, insectenpoeder, een kunststoffen, knalgele valhelm met brandende mijnwerkers kop lamp voor onder de dekens bij het gynaekologies grot onderzoek, want ik wil zien wie of wat ik voor mij heb!

Die ingezonden brieven, die ik tussen en schreef? Vol van wijsheid en genade. Daar gieren we dan met zijn allen door alle kromme bochten en over alle vlucht heuvels! Over de wilde baren van het bestaan! Ik ben geen roomsgeel vla flipje. Ook geen Maria alhoewel ik best een paar keiharde hormoontieten cup dubbel D zou willen hebben als het even kon en kasten vol sexy dameslingerie met speel ope ningen, inclusief regelmatig een grote doorsmeerbeurt van een goede minnares van het atletiese tiepe, die van een partijtje actief stevig anaal neuken houdt met de voorbinddildo.

Het is modern dat de eigentijdse vrouw haar minnaar neemt wanneer zij dat wil opdat hij moge weten hoe het is om ook eens tot vrouw gemaakt te worden, dan piept hij voortaan wel anders als de aardappelen zijn aangebrand en zingt een toontje hoger van de weeromstuit.

Ik zat laatst nog met mijn geliefde in mijn bolide en had per ongeluk de stoelverwarming aan staan tot ze met haar Amsterdamse tongval terecht zei: Ik heb zowat een gestoofde pruim, het sap loopt er nu al uit! Waar ben je op uit, vader? Ik was helemaal cvan mijn tramontane af en ging voor alle zekerheid gelijk op de remmen staan, de auto maakte een sla lom, ik gaf in mijn verwarring per ongeluk plankgas met mijn zware voet zodat we in het weiland belandde tussen de dikbilkoeien, ik stapte uit, as cool as a cucumber, knielde voor haar terneder, schortte haar mini jupe op, een mi niem stukje stof dat slechts tien centimeter onder heur kudt op hield, stroopte tussen neus en lippen door heur geparfumeerde tangaslipje af en begroef mijn wellustige lippen en spitste tong in heur rijpe pruim en begreep toen waar het woord pruimensap vandaan kwam toen ik een stevige pot begon te beffen en wel in een tempo waar een scheve schaatser een punt aan zou kunnen zuigen; nog beter dan de Beste Belgische Beroeps Beffer auteur Herman Brusselmans, die de hele dag aan niets anders denkt dan aan Beter Belgisch Beroeps Beffen en zijn afgebefte schrijverspen gedoopt heeft in van eenvouds verlichte wateren tussen de damesdijen.

Zo wil ik ook wel Beroemd Auteur worden. Toch wordt er ondanks alles op de diverse kunstredacties bij het horen van mijn naam nog wel eens van schrik een bureau omver gekieperd, een salvo uit een Ingram machine pistool op een Ve lux dak raam bij nacht en ontij gelost, door mijzelf een computer uit de muur gerukt en neuriënd door het venster naar buiten geworpen, de brandende haard met één machtige worp over het balkon van die flat van het complex aan De Clomp te Zeist vanaf elf hoog naar beneden gegooid op een stel Marokkaanse hangjongeren, want als je in de huidige maatschappij niet duidelijk voor je eigen rechten op komt als metrosexuele blanke man blijf je als niet gesubsidieerd kunstartiest ner gens.

Ook dit ligt eigenlijk meer in de komische sfeer, dan dat er van directe bedreiging of overlast met de buren sprake was, al moet men het niet al te bont maken in het leven, want dan wordt het menes en kunnen de graftakken alsmede een stemmig boeket vol van de onberispelijke leliën des velds met een pakkende tekst op witte linten met gulden letters besteld worden en is het huilen met de lamp voor over zoals in de tijd van onze bet overgrootouders. Ten tijde van de dertigjarige oorlog ongeveer.

Als evenement is een begrafenis door de bank genomen toch een aardig tijdverdrijf. Ik heb er veel genoegen aan beleefd als er weer een familielid ter grave werd gedragen. Heerlijk die begrafenis stemming en cultuur van de dood. Geen grotere acteurspresaties dan aan de groeve vertoond. Bij de begrafenes van mijn broer zaten enkele genodigden, op de voorste rij achter hun hand te lachen. Een verzetje op zijn tijd is welkom in ieders leven, want de boog kan niet altijd gespanne staan en dood is dood, daar is nog niemand uit opgestaan behalve lazerus maar die was lazerus.

Je ziet nog eens iemand bij een ter aarde bestelling, alhoewel ik ontzettend de pest heb aan mijn familieleden, maar ook aan de schoonfamilie. Koffie voor toe met een banketstaaf graag en dan snel naar huis om het shownieuws op RTL 4 nog net te halen.

Mijn gelovige collegaatjes, zoals de door mij zo bewonderde streng gereformeerde brave kunst schilder Henk Helmantel te Westeremden  en zijn promotor drs. Hans van Seventer uit Aduard verwijten mij altijd dat ik niet bepaald een hoge dunk heb van mijn medemensen en de geboden van de Heere Heere op zondag in mijn huis niet handhaaf als groot zondaar, maar dan zal ik U eens vertellen over die t.

Daar word je van binnen helemaal warm van als Dr. Schuller begint te spreken, dan denk je van; gotverdomme, wat is dat toch goed, hè, wat zitten de mensen van nature toch prima in elkaar die daar zitten, allemaal brandschoon en net van onder de douche vandaan, prima inkomens uit de wapenindustrie die sprekers allemaal,  bij de dames de derde oksel gedesinfecteerd met Chanel Égoïste en keurig gekapt, die schaambos, de scheiding in het midden, de slip vol gestouwd met anti septische middelen om er weer tegen aan te kunnen als het swingen wordt op een stevige Gospel van The Sixteen Tons Of Joy, een tiental negerinnen uit de Heavy Weight klasse in blauwe nachtgewaden waar een geluid uit komt dat de pijngrens van decibel te boven gaat.

Als ik met Els D. In de kerkbank is het beter één mossel in de hand dan de lucht van tien als ik de kerkgangsters rook die zo vol puur natuur waren en overliepen in hunne geloofsbeleving, de sappen van de externe afscheiding waren weer eens niet te stelpen! Vol van enthousiasme lekker mee zingen uit hun stinkende strot, dat gevoel voor de ambiance ook, de bloemen, het mooie weer, de gehven handen, de weg zwijmelende blikken naar meneer d e domminee, ook maar een mens met zijn mensenwensen en een jokel van een erectie onder de preek in zijn streepjespantalon, die humor ook, die kinderlijke blijheid an sich, die van de beeldbuis dominee af spat.

In één woord geweldig! De keerzijde van dit alles is de haat en de nijd van de buurman drie hoog achter in de Kinkerbeis te Amsterdam die een walmende Opel Kadett van zeventien jaar geleden rijdt, terwijl de man van haar dat kankerwijf van één hoog in een Peugeot met open knalpot en rammelende versnellings bak van vijftien jaar geleden zich voort beweegt met rook pluimen van verbrande olie achter zich van hier tot Schin op Geul.

Een en al brokken tragiek op wrakke balkonnetjes met kratten hoofdpijnpils onder het uitgelubberde onwelriekende zitvlak van de rotan stoel. Ik heb daar grote compassie mee, met die onderuit gezakte opblaasbare zitzakken met lekke ven tielen en onderhuidse jaloezie, maar nooit voor langer dan een minuut of zo, want het is niet die maatschappelijke klasse waarmede ik mij gaarne encanailleer of besmeur. Men wil niet anders in die volksbuurten, anders hadden ze zich vanzelf wel in het leven gebeterd.

Maar Okee; zulke mensen moeten er ook zijn, al was het maar om de variatie mee aan te geven en de dranklokalen te bevolken of de geriatrische- hetzij klinieken voor geslachtsziekten, maar ook om het buro voor drugsverslaafden mee op te vullen. Het heroïnebusje komt zo. Ik wil niemand hard vallen, ook niet die dozijnen die gemene praatjes over mij hebben rond ge strooid of onze overburen tegen ons op stookten met leugens, want waarom zou je.

Ik sta daar boven en wel ver boven Amsterdams peil. En niet iedere artiest kan wonen in een huis van dertig bij tien meter op een kavel van een hectare of zes, want verschil moet er zijn en om op een nieuwbouwkutkaveltje te huizen zoals mijn door de onderwijsinspectie zeer gewaardeerde ex-klasgenootjes te Meppel en omstreken of de artistieke collegaatjes, nou, nee, daar bedank ik dus voor.

En als er al eens onmin is geweest met een provinciale galeriehouder dan heeft het beslist niet aan Fred van der Wal gelegen, want welk normaal mens begint een galerie op het Friese platteland bij die boernhufters?

Kennen we die dan? Waar praten we eigenlijk over? Is dat soms wat jij wil met je negotie? Denk je daar iets mee te bereiken in de tram? Dat wordt dubbel betalen met die aan hang! Ik heb onze dochters toen maar mee genomen naar hun graven en ze gewezen op de noodzaak van een fatsoenlijk leven te leiden om ze vervolgens beurtelings uren lang hard op uit de Schrift laten voor lezen; Openbaringen dertien en Mattheüs 24, dat leek mij toen zó toepasselijk.

Zijn Woord is nog altijd mijn vaste grond. De basis van het bestaan. En verder zijn wij als mensen niet meer dan weg ge worpen papieren snotlappen. Proppen vloeipapier gedrenkt in spiritus om de kachel mee aan te maken. Klotsende zakken gerimpeld, taai vel, dicht geknoopt bij de navel, blubberende darmen vol dunne stront, spat aderen, de blaas vol verschaalde pis, kruipknie en wandelende nieren, hartverzakking, natte benen, zweet, bloed en tranen.

Monsters zonder waar de, die zichzelve maar eens regelmatig moeten gaan harsen, liposucken, botoxen en die plumeaus onder hun oksels eerst eens moeten fatsoeneren, want dáár ben ik niet van gediend bij het stof af nemen.

Een kale pruim neem ik ook niet meer. Anders lijken het kleuter kutjes; die schuimpies zonder schaamhaar. Annemarie van Beversijk, die een vetplant van Ibiza mee naar huis nam en mij ten geschenke gaf, maar na een week was de plant dood. In de vakanties gaan wij graag met de Porsche of op de tandem naar een derde wereldland of de Oekraïne, om die ongewassen, autochtone medemensen aldaar van heel dichtbij te bekijken en de slums te bezichtigen, waar je de mensen met een halve scheet en een knikker al gelukkig maakt, want de digitale video is niet voor niets mee genomen om al die blije gezichten van de luizige  Piet de Smeerpoetsen vast te leggen als we langs komen en vooral om ons zelf na afloop weer veel be ter te voelen als witmensen vanwege onze goede daden voor de minvermogende naaste.

Dan weet je weer; kinder van één Vader, geeft elkaar de jat en armoede houdt netjes. Verschil in inko men moet er wezen in onze gristendemocratie. Arme mensen zijn slechte mensen, anders waren ze niet arm en kindjes die hongeren, dat zijn de gelukkigste kindjes. En de vrouwtjes zijn daar in die achterlijke gebieden van acht tot tachtig voor een pijp drop te neuk en in alle rangen en standen en kleuren van de regenboog, dat zal je de kop echt niet kosten, hoor de ik van een uitgetreden lid van de Pinkstergemeente te H.

Mensen die van mensen houden zijn de mooiste mens en, als ze hier maar niet langs komen, want dan gaat de poort op slot. Ik heb gelukkig een veel bewogen jeugd gehad, die zo dramatisch was dat weinigen daar aan kun nen tippen. Ik ben namelijk in mijn leven maar liefst vijf keer aan een voortijdige dood ontsnapt. Een oom wilde mij verzuipen als kind, omdat hij impotent was. Prima reden uiteraard, maar hij keeg er geen stijvere lul door, het bleef een slap, overbodig, onwelriekend wormvormig aanhangsel!

Hij heeft zijn lul alleen met pissen versleten! Mijn zuster en broers, plus de verdere familie zijn stuk voor stuk stapelkrankjorum geworden, bekla genswaardige psychiatrische gevallen, niet te houden, suïcidepoging na suïcidepoging, het wou maar niet lukken en uiteindelijk het afvalputje in gezogen, het vangnet van de WAO. Ik kende een schilder ergens uit Noord Holland die zoop verschrikkelijk maar dat maakte hem geen betere schil der, die heeft zichzelf verdronken in een sloot waar maar tien centimter water in stond; voor mij het beste bewijs dat waar een wil is, zich altijd een weg opent.

Maar ik was van zelfsprekend geen doorsneekind, dat kunt U zich wel een beet je voorstellen en een kind dat een beetje af wijkt, een genie zoals ik, tsja …dat geeft heel wat jolijt en vertier, zowel in huis als op school. Ik heb toen geleerd dankzij die bronstige mannen die het bij voorkeur met mannen deden, dat de jacht op heteroseksjuweel ongebakken kutspek niet alleen zalig makend was en misschien ook wel niet helemaal aan mij besteed , maar ook die dingen hebben allemaal zo hun amusementswaarde, dus viel er aan de andere kant op zijn tijd ook weer heel veel te lachen, vooral als we in de bosjes van Groenendaal te Heemstede lagen met ontbloot onder- en bovenlijf en als intro haar bustehou der dankzij mijn vakmanschap-meesterschap met een enorme knal door de lucht vloog.

Alsof je een fles champagne ontkurkte! Ik stond er bij en ik keek er naar! Maar dat was voor het goede doel, dus telt eigen lijk niet echt mee!

Ik genoot er wel van als zij boete moest doen en dat heeft mijn latere sadoma sochistische impulsen toen stevig aangewakkerd. Het sluimerde altijd al bij mij maar toen de vlam eenmaal in de pan sloeg genoot ik er van om mijn geliefde aan een speidstok te zien terwijl ik te keer ging met mijn paarse dildo tussen haar billen en haar tepels met leren veters af bond.

Je moest toch wat met je vrije tijd, want de televisie met de Quizz van die brillenjood Theo Eerdmans met zijn gepommadeerde haar en hoornen bril was niets voor een jonge twen. En wat Els D. Al snel had ik trouwens niet meer dan één vinger en een duim nodig om een willekeurige beha met onbekende sluiting als een soort Houdini binnen een halve seconde los te gespen.

Een verworven heid die maar weinigen is gegeven in artiestenland. Het is altijd makkelijk in de tram als je aan de lus hangt op weg naar de halte Wethouder Francken weg bij de kerk en door de bocht gaat van lijn negen bij het Tropen museum, waar ik als achtjarige al regelmatig kwam en mij voor nam ooit ons verloren gegane Indië te bezoeken. Door gebrek aan training doe ik nu een half uur over het los maken van een bustehouder en dan nog ligt de sluiting er af en de cups aan flarden, dat maakt je niet populair bij de dames, dus trek ik dat kledingstuk liever zelf aan op zijn tijd!

Zoals al lang wijd en zijd bekend kan ik schilderen en schrijven als de ziekte, maar leuk is anders, ondanks dat zeer ruime atelier —de tonnen aan reserves, want als iemand goed geboerd heeft, got salme truttenbollen— die ook nog eigen studeerkamer op het noorden heeft. Het scheppen an sich is het meest ellendige wat er is op aarde ondanks mijn gerieflijke omstandigheden en die klassieke muziek, bij voorkeur Barok of Hildegard von Bingen, die trut die kon behoorlijk zingen, op de achtergrond.

Of je nu kunstschilder of klassiek guitarist bent; het is om het even! Het kost ook mij gotdomme blood, sweat and tears, zeg! Scheppen gaat van Au! Ik ben niet gelijk de golven van de zee, door klotsen tot aan den einder en weer terug, bejjebelazerd! Ik heb in veertig jaar een oeu vre uit de grond gestampt waar je U tegen kunt zeggen en dan eis ik dat jij U tegen mij zegt. Ik heb namelijk aan niemand van de Friese collegaatjes enige boodschap maar waardeer mijn collegas van Galerie Mo kum uit de silver sixties en de doldwaze socio seventies natuurlijk wel hogelijk en ben verder een geboren Meester, maar om Meester te worden moet je eens slaaf zijn geweest en niet te kort!

Je moet door het stof kunnen gaan! Op de knieën in galop op de maat van knallende zweep slagen van de Mees ter es van het Lot, want zo ik iets bemin is het wel de zweep! Ik hou van dominante mannen èn vrouwen, zo lang de laatste categorie haar bloesje en rokje aan houdt want in die zompige venusdelta heb ik geen goesting als ik de dame niet door en door ken en haar seksjuwelen doopceel eerst heb gelicht!

Beffen kunnen onbekende dames sowieso wel vergeten want dat vind ik van Zum Kotzenstein als ik niets heb met een vrouw. Je moet elkaar  toch eerst een beetje leren kennen voor je op die toer gaat! Ik houd ook niet van haring en als iets naar kut smaakt, nou, dan hoef ik al niet meer… het blaas orkest der ingewanden. Winden waaien om de rotsen. Tegen de klippen op!

Ik ben altijd gelijk in het diepe geworpen en dat vormt! Ook hier in Frankrijk zal men Fred van der Wal leren kennen van zijn beste kanten. Niet voor niets luidt mijn ijzersterke motto al jaren: Het hoofd fier geheven gelijk een Romeinse Centurion kies ik maar voor één richting en wel de fa lanx van langs formatie; Voorwaarts, marsch, jong mensch!

Door roeien en door ruiten, doch met mate en onder voorbehoud! Een Fred van der Wal laat zich bij zijn werkzaamheden beteugelen, noch bedotten door minder ge talenteerden zoals die honderdduizenden lullige tekenleraren als M. Draai me gotdome geen loer, want bijloo, ik zie je en dan gaan er kwansuis sowie so koppen rollen! Voor je het weet staat de heleboel weer in de hens en dan zijn de poppen aan het dansen en ik ook! Trappelen met mijn High Heels! Boven op je gevoelige tumtum metje! En wie zich dan nog niet op zijn pik getrapt voelt, ja, dan weet ik het ook niet meer … die gaat zich maar fijn bij zijn chef beklagen in zijn eigen vrije tijd en met betraande ogen uit huilen op die vol gevreten, machtige Nederlandsch Christelijke Werkgeversverbondsschouderpartij benevens die uitpuilende pens, de worstvormige vingers en dan, ja, wat dan…!

Fred van der Wal: En als dat geen toeval is, want de naam des Heren gebruik ik niet zomaar als goed gelovige! Niet om aan te horen! Daarom sta ik op de achter flap van mijn eerste novellenbundel met een BeHa over mijn oren getrok ken, de gewatteerde cups bij wijze van oorwarmers èn geluiddempers, want wie niet horen wil moet voelen en het leven blijft een elfstedentocht zonder finish. Ik ben namelijk wie ik ben. Een man ohne doppelte Boden maar wel van knuppel uit de zak wie er mee doet.

Wie mij ziet, ziet mij en wat ik doe, doe ik. Duidelijker kan het niet. En wat juf Els betreft: Eens een schoolmeester, altijd een schoolmeester. Schoolmeesteressebloed is nog er ger dan wijwater of de giftige rode inkt waarmede zij zo gaarne onvoldoendes uitdeelt en strepen zet. Hoe gaarne zou ik niet ens een kroontjespen in haar volle reet planten onder het uitroepen: Je moet je als kunstenaar profileren en de medemens zo nu en dan een feestje aanbieden in het leven, want anders gaat men naar een andere kunstartiest en Gotsaljebewaren als je bij Henk Helmantel in W.

Ik versta de mensen op straat in Parijs beter dan in Friesland en leef mijn gehele leven al all out in the open Engels , omhangen met mandolines, joekelulles, banjos, mirletons, mondharmonicas, trekzak ken, bluesharpen, elektrische guitaren, lampions en rare feestmutsen en dat alles overda dig versierd met kleurige kwikken en strikken gestikt op mijn exclusieve dameslingerie.

En krijg ik per ongeluk een godvruchtige E. Ongeveer als Berend Botje, maar dan weer anders, meer met een turbotietvaart van jewelste, dat wel, helemaal aan de moderne tijd aange past.

Het leven an sich een kankerzooi? De loftuitingen konden niet op! Toch werd mijn werk toen flink verkocht. Geld, drank, veel drank en vooral lekkere wijven. Mooie vrouwen boden zich aan. Mijn kast hing vol konijn en bontjassen en dameslingerie voor eigen gebruik. Bouwvakkers vanaf de hoofdstedelijke stijgers floten mij na, riepen: Zodoende at ik met de mijnen drie, vier maal per week op de chique sociëteit Arti et Amicitiae te Am sterdam en liet mij de tien gulden schotel smaken.

Heel veel fijn gristullukke collegaatjes uit die tijd hebben financieel heel wat aan mij te danken en zijn mij om die reden gaan bestrijden. Voed je vark ens dan krijg je spek, voed je een fijngristelijke collega dan krijg je drek. De kritiek heeft mij koud ge laten alhoewel ik in toevallig wel miljonair werd en dat kunnen zij nog steeds niet hebben.

In onregel matige interviews en ingezonden brieven verweerde ik mij duchtig en schreef een collegaatje nog een tijd geleden, juli , vlak voor we voor goed naar Frankrijk vertrokken naar ons immense huis: Een echte man houdt ook van mannen, dat natuurlijk wel. Er gaat niets boven een atletiese man in bed!

Er zijn heel wat Friese collegaatjes met heel korte riemen, scheerriemen of kromme riemen, hetzij riemen uit waaibomenhout die geen windkracht 12 doorstaan. Stelt U dat eens voor; roeien met kromme riemen of afgeknapte riemen, dan sta je toch raar te kijk en op je surfplank midden in de Atlantische Oceaan als je aan wal wilt komen met je softenon arm pjes! Ik ben natuurlijk geen lid van een provinciale artiestenvereniging of een maritiem gezelschap, alhoewel ik met de vroeger zo sympatieke surrealistische schil der Chris van G.

Van trekken stein dus. Een vingerwijzing naar omhoog, die geheven eroszwaarden en daarom een teken des tijds! Ik onder houd om die reden geen relatie met de Friese of ingristelijke kunstenaar, want die wereld lijkt nog het meest op de hogere echelons van de partij van de arbeid, wanneer er weer een paar po ten onder ander mans stoel kunnen worden weg gezaagd. Giftige roddels, gore kutstreken en gemene achterklap zijn niet aan mij besteed; daar wil ik mij niet mee bemoeien, daar sta ik boven.

En of meneer Diederick Kraaijpoel hetzij die fijne griffermeerde meneer van Seventer uit Groningen mij met alles dwars boom de, doet mij nog steeds niets, want ik ben nu eenmaal geen gepensio neerde, gefrustreerde ex-teken le raar met pretenties die boekjes van Tom Wolfe plagieerde o. Rookmaaker na papegaait, want dàt zal mij pas echt worst wezen. Adembenemend, die tepelhoven, maar niet voor lang. Zo ik al iets ben; ik ben en blijf een unverfro ren tepelliefhebber!

Die gevoelige uiteinden van man en vrouw zijn aandachtspunten an sich! En altijd weer handig om reserve wasknijpers op te zetten bij het ophangen van de bonte was! Ik heb haar mode ontwerpster S.

Práát mij er niet van! En die beide categorieën hebben zich vierkant van God los gezongen in het kader van hun dienen de taak, die zij niet willen of niet kunnen volbrengen. Het informeren van het lezers- èn kijkers publiek. Integriteit speeelt geen rol onder de dames en heren krietietsie. En dan ben ik als rasartiest gelijk uit geluld, want dan open ik de aanval frontaal met een knallende mawashigeri jodan als ex- karateka. Vol op het oor natuurlijk met de wreef van de voet, zodat de trommelvliezen van de getrof fene naar buiten spatten als paarse kauwgummi ballonnen.

Dat komt door mijn gigan tische betrokkenheid bij het vak en de minvermogende collegaatjes. Ik heb een warme persoonlijkheid, zeggen ze. Dat ik nooit ben onderscheiden met een beurs van WVC doet mij niets.

Elke handwerkjuffrouw uit Zeist op een flatje in een probleembuurt kan op kosten van het ministerie schier onbeperkte vakanties door brengen in New York, maar een kunste naar die er wer kelijk toe doet, zoals Fred van der Wal, van huis uit toch al een genie, wordt niet beloond omdat in de juries middelmaat alleen de middelmaat herkent. Men kiest voor de GGD. De grootste gemene deler. Een beurs of een prijsje is dus het pijnlijkste wat er bestaat. Ik heb altijd mijn eigen baan getrokken en die persoonlijke stellingname heeft mij minstens acht ton gekost aan mis gelopen opdrachten en subsi dies omdat ik weiger met de collegaatjes mee te praten als ik het er niet mee eens ben.

Toch ben ik niet helemaal een roestvrij chroomstalen Jezus van gewapend schok beton. Het is bij elkaar gesprokkeld brandhout waar op ik mijn welgevulde vleespotten kook, net als in Egypte indertijd zie Exodus en verder is het anderhalve man en een baardekop wat de klok slaat en de rest houdt ook niet over in het Friese artistenplantsoen.

Zonder dat zij het zelf weten zijn het allemaal heel zondige, kwaadaardige, bekrompen mensen! De weg naar de hel, hè! Mijn kunstenaarschap is bijv. Ik zit ook niet in de wereld van de goed geoutilleerde erotiese massage salons. Mijn hele artistieke attitude is niet alleen een way of life, maar ook een manier om reacties uit te lokken. Laat ze maar wakker worden die gesubsidi eerde collegaat jes.

Ingedommelde zuigelingen die zich met hunne tevreden tandeloze zuigmondjes wanen in een wereld van roze baby talk, slechts begrensd door de rand van de wieg en de ram melaar als roeptoeter. De artiest die U hier toe spreekt is een gigantische steen des aanstoots en een ieder zal hem moeten heffen, edoch zich er helaas regelmatig aan vertillen en deerlijk verwonden!

Men kent de maat van zichzelve weer eens niet in de artistieke sien. Ik ben een kunstenaar wiens werken nu al de decennia overleven. Wist U dat al mijn tussen en door het Rijk der Nederlanden aangekochte tekeningen, schil derijen en grafiek de erecode BCW Bijzondere Culturele Waarde dragen? Ik kreeg van de week nog een brief van de mij zeer toegenegen, succesvolle, aantrekkelijke kunst handelares Janna van Zon, die ik sinds al ken en mij nu schreef dat mijn beeldend werk inter nationa le allure heeft en zo is het ook, dat heeft zij heel goed en heel scherp gezien!

En of ik daar blij mee ben, want ik heb haar altijd hoog gehouden! Kom er maar eens om! Wat zou ik vergramd zijn? Ja; er is alle reden voor jaloezie onder de gris telijke kunstenaars van Christian Artists of het griffermeerde Art Revisited! Ze hebben op zijn best een haat liefde verhouding met mij, omdat ik de W. Hermans ben van het schilderkunstig realisme. Weet U wat de fijngristelijke, gniepige collegaatjes het liefste zouden willen?

Rusten in mijn derde oksel, de middelvinger diep tussen mijn glad geschoren, gezalfde, geparfumeerde billen gepriemd als drijfanker, maar die plaats is helaas niet meer vacant: Zonder aantoonbaar recent gezond heids certificaat komt er bij mij uit voor zorg niemand meer in en dan nog eis ik ter preventie een gasmasker, knie beschermers, latex werkhandschoenen, desinfecterende spray, een kunststoffen, knalgele valhelm met brandende mijnwerkerskoplamp voor onder de dekens bij het gynaekologies grot onderzoek!

Ik wilw eten waar mijn genitale zweefduik mij naar toe voert. Je hoort op Geogra phical Channel wel eens van speleologen die vast komen te zitten in een grot en dan het water zien stijgen, dat moet ik niet hebben, want daar kan ik niet mee thuis komen met mijn kanos van paarse pumps.

Ook geen Maria alhoewel ik best een paar keiharde hormoontieten cup dubbel D zou willen hebben als het even kon en kasten vol sexy dameslingerie, inclusief regelmatig een grote doorsmeerbeurt van een goede minnares van het atletiese tiepe, die van een partijtje actief stevig anaal neuken houdt en geen terughoudendheid kent bij het omgorden van de voor binddildo.

Toch wordt er ondanks alles op de diverse kunstredacties bij het horen van mijn naam nog wel eens van schrik een bureau omver gekieperd, een salvo uit een Ingram machine pistool op een Velux dak raam bij nacht en ontij gelost, door mijzelf een computer uit de muur gerukt en neuriënd door het ven ster naar buiten geworpen, want als je in de huidige maatschappij niet duidelijk voor je eigen rechten op komt als metrosexuele man blijf je als niet gesubsidieerd kunstartiest nergens.

Ook dit ligt meer in de komische sfeer, dan dat er van directe bedreiging sprake was al moet men het niet al te bont maken want dan wordt het menes en kunnen de graftakken alsmede een stem mig boeket vol van de onberispe lijke leliën des velds met een pakkende tekst op witte linten met gulden letters besteld worden.

Koffie voor toe met een banketstaaf graag. Mijn gelovige collegaat jes verwijten mij altijd dat ik niet bepaald een hoge dunk heb van mijn medemensen, maar dan zal ik U eens vertellen over die t. Schuller begint te spreken, dan denk je van; gotverdomme, wat is dat toch goed, hè, wat zitten de mensen van nature toch prima in elkaar die daar zit ten, allemaal brand schoon en net van onder de douche vandaan, de derde oksel gedesinfecteerd met Chanel Égoïste en keurig gekapt, die schaambos, de scheiding in het midden.

In de kerkbank is het beter één mossel in de hand dan de lucht van tien als ik de kerkgangsters rook die zo vol puur natuur waren! Vol van enthousiasme lekker mee zingen, dat gevoel voor de ambiance ook, de bloemen, het mooie weer, de humor, die kin derlijke blijheid an sich, die van de beeldbuisdominee af spat.

In één woord gewel dig! De keerzijde van dit alles is de haat en de nijd van de buur man drie hoog achter in de Kinkerbeis te Amsterdam die een walmende Opel Kadett van zeventien jaar ge leden rijd, terwijl de man van zij dat kankerwijf van één hoog in een Peugeot met open knalpot en rammelende ver snellingsbak van vijftien jaar geleden zich voort beweegt met rook pluimen van verbrande olie achter zich van hier tot Schin op Geul.

Een en al brokken tragiek op wrakke balkonnetjes met kratten hoofdpijnpils onder het uitge lubberde onwelriekende zitvlak van de rotan stoel. Ik heb daar grote compassie mee, met die onderuit gezakte opblaasbare zitzakken met lekke ventielen, maar nooit voor langer dan een minuut of zo, want het is niet die maatschappelijke klasse waarmede ik mij gaarne encanailleer of besmeur.

Men wil niet an ders in die volksbuurten, anders hadden ze zich vanzelf wel in het leven gebeterd. Maar goed, zulke mensen moeten er ook zijn, al was het maar om de variatie mee aan te geven en de dranklokalen te bevolken of de geriatrische- hetzij klinieken voor geslachtsziekten, maar ook om het buro voor drugs verslaafden mee op te vullen.

En niet iedere artiest kan wonen in een huis van dertig bij tien meter op een kavel van een hectare of zes, want verschil moet er zijn en om op een nieuw bouwkutkaveltje te huizen zoals mijn door de onderwijs inspectie zeer gewaardeerde ex-klasgenootjes te Meppel en omstreken of de artistieke collegaat jes, nou, nee, daar bedank ik dus voor.

En ieder onderdanig sletje vraagt een andere behandeling. De een krijgt zijn grote zwarte pik hard in haar kutje gestoten en de ander krijgt een fistfuck. Zweedse mollige milf kan niet acteren maar wel neuken. Ze hadden het acteerwerk wel achterwege kunnen laten in deze amateur sex video en focussen op die geile grote tieten.

Een grote neger lul steekt door een gloryhole. En wanneer dit sexy sletje die lekkere lul ontwaard kan ze niet anders dan haar kutje erop planten en neuken. Tienerstel doet aan camsex. Zijn mollige sletje trekt veel kijkers die vragen of hij haar dikke tieten wil neuken.

In dit amateursex filmpje neukt hij lekker haar kutje en steekt zijn duim in haar aars. Om even later met zijn dikke pik van haar kutje zo anaal te gaan.

Tiener slet pijpt twee vrienden om en om. Ze neemt hun lullen diep in haar keel en diep in haar kutje. Het tiener kutje met de grote roze schaamlippen verlangt naar een pik. De steel van haar borstel werkt prima als nep lul. Deze slaaf kreeg een heel lekker geil kerstkado. Hij werd vastgebonden in de sling door een rondborstige kerstvrouw met voorbind dildo en anaal genomen. Kijk dit amateurstel eens lekker neuken. Dat geile sletje eens lekker klaarkomen op zijn pik die hard in haar kutje stoot.

BBW slavin krijgt steeds een andere lul in haar mondje en in haar kutje. En spuiten ze zaad, dan slikt de slet. Om bij deze studentenvereniging te kunnen komen ondergaan sexy lesbische studenten een sex ontrgoening. De cuckold filmt hoe zijn geile wijf goed geneukt word door een neger. Haar kutje volgespoten druipt van andermans cum.

Bierflesjes als dildo voor kinky latex slet. Ze neukt haar kutje en kontje met verschillende flesjes bier, wat een droomwijf! Charset Character Set Web browsers have to know which charset using for display Html page correctly.







Sexdate assen demi massage amstelveen

  • Kut met grote schaamlippen pjes
  • 464
  • Bisex koppels natte slipjes
  • 982
  • Ze riep hem op naar Antwerpen te komen en na een voorspoedige rit belde hij bij haar appartement op de achtste etage ergens in de buurt van de Keyserlei aan. Hij knielde deemoedig neer voor haar, zijn aanbeden, hooggeëerde Hogepriesteres van de pijn die alle macht in hemel en op aarde over mij gegeven was en in handen .